„ბაღში არსებობს მიდგომა, რომ არაუშავს, შენ წადი, იტირებს და გაჩერდება... ჩვენ ამას არ მივესალმებით,“- ფსიქოლოგი ზანდა ჩეჩელაშვილი

ფსიქოლოგმა ზანდა ჩეჩელაშვილმა ბავშვის ბაღში მიყვანის საკითხზე ისაუბრა და აღნიშნა, რომ თუ ბავშვი ტირის, მისი დატოვება და მშობლის წასვლა არ არის მისასალმებელი:

„მნიშვნელოვანია, ბაღში რა ხდება და რატომ არ უნდა ბავშვს ბაღში წასვლა. თუ ბავშვი 4 წლის ასაკშია, ბაღში პირველად მიდის და აქამდე მშობელს არ მოშორებია, ეს ნორმალური შფოთვაა. პირველად მიწევს, რომ მშობელს მოვშორდე. ეს განშორების შფოთვაა. მის გარეშე რაღაც გარემოში უნდა დავრჩე, სადაც ბევრი რამ არ ვიცი. ბევრი ხალხია და არ მომწონს, ბავშვები სათამაშოს მართმევენ და არ მომწონს, მასწავლებელი მეუბნება, რომ რაღა გავაკეთო და არ მომწონს. არ ვიცი ჩემი მშობლები ნამდვილად მოვლენ თუ არა, არ ვიცი რა შეიძლება შემემთხვეს. ბევრი მიზეზი შეიძლება ჰქონდეს იმას, თუ რატომ ვერ რჩება ბავშვი ბაღში.

ჩვენ ამ შემთხვევაში მშობლებს ასეთ რჩევას ვაძლევთ, რომ პირველ ეტაპზე ბავშვი ბაღში ცოტა ხნით მივიყვანოთ, სანამ შეეგუება. რაღაც პერიოდი დავრჩეთ ბავშვთან ერთად. არსებობს ასეთი მიდგომა, რომ არაუშავს, შენ წადი, იტირებს და გაჩერდება. ჩვენ ამას არ მივესალმებით. ბავშვი იმიტომ ტირის, რომ შფოთავს, რაღაც აწუხებს იმ გარემოში მშობლის გარეშე. ბავშვი ისტერიკაშია, შენ დატოვე და წადი, ეს არ არის მარტივი. თუ ბავშვი მორცხვია და მარტივად ვერ შედის კონტაქტში, უნდა ვიცოდეთ, რომ ყველას აქვს თავისი პიროვნული ნიშნები. პიროვნულ ნიშნებს ჩვენ ვერ შევცვლით. ეს თუ ბავშვს ხელს უშლის ბევრ რამეში, ნაცნობ ბავშვებსაც ვერ ეთამაშება, ნათესავებს, რომლებსაც კარგად იცნობს ვერ ეკონტაქტება, მაშინ სასურველია, რომ ერთი კონსულტაცია მაინც გავიაროთ თერაპევტთან, რომ მიზეზი დადგინდეს. თუ ეს უბრალოდ ტემპერამენტია და ბავშვს რამდენჯერმე სჭირდება რაღაც ადგილას მისვლა, ადამიანის რამოდენიმეჯერ ნახვა, ამის შესაძლებლობა ბავშვს უნდა მივცეთ,“- აღნიშნა ზანდა ჩეჩელაშვილმა.

წყარო: ​„აზროვნების აკადემია“

შეიძლება დაინტერესდეთ

„არ შეიძლება მუდმივად ერთი საქმის კეთება! გადართვა არის აუცილებელი,“- ფსიქოთერაპევტი ლალი ბადრიძე

ფსიქოთერაპევტმა ლალი ბადრიძემ ადამიანისთვის დასვენებისა და ძალების აღდგენის მნიშვნელობაზე ისაუბრა:

„შრომის განწყობაზე რომ ვიყოთ, უნდა დავისვენოთ. როდესაც სულ მუდამ იმ რეჟიმში ხარ, რომ მუშაობ, დაკავებული ხარ და დღე და ღამე გასწორებული გაქვს, შრომის უნარიანობა ძალიან იკლებს. თუ ჩვენს უფროსებს გავაგებინებთ, რომ აუცილებლად გვჭირდება დასვენება იმისთვის, რომ ჩვენი შრომისუნარიანობა უფრო მაღალი იყოს, მაშინ, ალბათ, მოგვცემენ იმის საშუალებას, რომ დავისვენოთ. შაბათ-კვირა ხომ გვაქვს, არა? ის შაბათი და კვირა გამოვიყენოთ დასვენებისთვის. არსებობს აქტიური და პასიური დასვენება. პირველ რიგში, უნდა ვიცოდეთ ჩვენ რა გვინდა. უნდა შეგვეძლოს ჩვენი სხეულის მოსმენა. ზოგჯერ მინდა, რომ დავწვე და არაფერი არ ვაკეთო, ზოგჯერ მინდა, რომ კლუბში წავიდე, გავისეირნო. მოვუსმინოთ საკუთარ თავს და დავისვენოთ ისე, როგორც ჩვენ მოგვწონს.

ძალიან სწორია, რომ მუშაობის პროცესში ზოგჯერ ტელეფონში იყურება ადამიანი. არ შეიძლება მუდმივად ერთი საქმის კეთება. გადართვა არის აუცილებელი. ერთი საათი მუშაობ და 5 წუთი გადაერთვები სადღაც. ასე შრომის ნაყოფიერება უფრო მაღალია და მეც უფრო ვისვენებ. არიან ადამიანები, რომლებიც ამბობენ: „მე არ ვიღლები, სულ ენერგიული ვარ, სულ შემიძლია.“ სინამდვილეში აჟიტირებულია ეს ადამიანი. ბავშვებზე იციან ხოლმე, დაჰყავთ ინგლისურზე, ფრანგულზე, ხატვაზე, ცეკვაზე და არ იღლებაო, შეუძლიაო ბავშვს, ამბობენ. განა არ იღლება ბავშვი, აჟიტირებულია უბრალოდ. ამ დროს დასვენება გჭირდებათ აუცილებლად. როგორი ფორმით, ეს თავად უნდა გადაწყვიტოთ,“- მოცემულ საკითხზე ლალი ბადრიძემ ტელეკომპანია POSTV-ის გადაცემაში „პოსტ ალიონი“ ისაუბრა.

წყარო:​ „პოსტ ალიონი“

წაიკითხეთ სრულად