„როდესაც ვცდილობთ, რომ მგლოვიარე ადამიანს გამამხნევებელი, პოზიტიური რაღაცები ვუთხრათ, ამას აზრი არ აქვს და შეიძლება ბრაზი გამოიწვიოს,“ - ფსიქოლოგი ზანდა ჩეჩელაშვილი

ფსიქოლოგმა ზანდა ჩეჩელაშვილმა მგლოვიარე ადამიანთან ურთიერთობისას დაშვებული შეცდომის შესახებ ისაუბრა:

„როდესაც ადამიანი გლოვობს, ჩვენი პირველი რეფლექსი არის, რომ უნდა გიშველო, უნდა გადაგარჩინო, ამ მდგომარეობიდან უნდა გამოგიყვანო, ვხედავ რომ ინგრევი და უნდა ამოგაშენო. ეს არის პირველი შეცდომა, იმიტომ, რომ ვერ უშველი ამ დროს. როგორც წესი ამ დროს ვცდილობთ, რომ გამამხნევებელი, პოზიტიური რაღაცები ვუთხრათ: „ბევრ ადამიანს სჭირდები,“ „შენ ძლიერი ხარ,“ „შენი ბრალი არ არის.“ ამას აზრი არ აქვს და ამან შეიძლება გამოიწვიოს ბრაზი.

მე იმის შესაძლებლობაც კი არ მაქვს, რომ საწოლიდან ავდგე და უცებ ვიღაცები პასუხისმგებლობას მაკისრებენ, რომ ვიყო ძლიერი, სხვა ვიღაცებს ვჭირდები. ამას იმიტომ გეუბნებიან, რომ შენ გაგაძლიერონ. მიზანმიმართულად არ აკეთებენ ამას. ეს ჩვენი იმპულსია, გვგონია, რომ ვშველით, მაგრამ თითქოს ადამიანს არ ვაძლევთ უფლებას, რომ ცუდად იყოს. რეალურად სიტყვები არ არსებობს, რაც ამ დროს ადამიანს შეიძლება უთხრა.

როდესაც ჩვენ გლოვაზე ვსაუბრობთ და ადამიანის გარდაცვალებაზე, ეს არ არის, რომ ამოიწურა ეს და მორჩა. ადამიანი ამას სულ გადის. უბრალოდ ადამიანის დასამშვიდებლად ვთქვათ ის, რომ ინტენსივობა მცირდება და ტკივილი არ არის ასეთი ყოვლისმომცველი. ეს აზრები, დილით რომ ამ აზრით ვიღვიძებ და აკვიატებულ აზრებად მაქვს, ეს ნელ-ნელა მცირდება. ეს არის მერე უკვე შვება,“- მოცემულ საკითხზე ზანდა ჩეჩელაშვილმა ტელეკომპანია „იმედის“ გადაცემაში „იმედის დღე“ ისაუბრა.

წყარო:​ იმედის დღე  

შეიძლება დაინტერესდეთ

„არ შეიძლება მუდმივად ერთი საქმის კეთება! გადართვა არის აუცილებელი,“- ფსიქოთერაპევტი ლალი ბადრიძე

ფსიქოთერაპევტმა ლალი ბადრიძემ ადამიანისთვის დასვენებისა და ძალების აღდგენის მნიშვნელობაზე ისაუბრა:

„შრომის განწყობაზე რომ ვიყოთ, უნდა დავისვენოთ. როდესაც სულ მუდამ იმ რეჟიმში ხარ, რომ მუშაობ, დაკავებული ხარ და დღე და ღამე გასწორებული გაქვს, შრომის უნარიანობა ძალიან იკლებს. თუ ჩვენს უფროსებს გავაგებინებთ, რომ აუცილებლად გვჭირდება დასვენება იმისთვის, რომ ჩვენი შრომისუნარიანობა უფრო მაღალი იყოს, მაშინ, ალბათ, მოგვცემენ იმის საშუალებას, რომ დავისვენოთ. შაბათ-კვირა ხომ გვაქვს, არა? ის შაბათი და კვირა გამოვიყენოთ დასვენებისთვის. არსებობს აქტიური და პასიური დასვენება. პირველ რიგში, უნდა ვიცოდეთ ჩვენ რა გვინდა. უნდა შეგვეძლოს ჩვენი სხეულის მოსმენა. ზოგჯერ მინდა, რომ დავწვე და არაფერი არ ვაკეთო, ზოგჯერ მინდა, რომ კლუბში წავიდე, გავისეირნო. მოვუსმინოთ საკუთარ თავს და დავისვენოთ ისე, როგორც ჩვენ მოგვწონს.

ძალიან სწორია, რომ მუშაობის პროცესში ზოგჯერ ტელეფონში იყურება ადამიანი. არ შეიძლება მუდმივად ერთი საქმის კეთება. გადართვა არის აუცილებელი. ერთი საათი მუშაობ და 5 წუთი გადაერთვები სადღაც. ასე შრომის ნაყოფიერება უფრო მაღალია და მეც უფრო ვისვენებ. არიან ადამიანები, რომლებიც ამბობენ: „მე არ ვიღლები, სულ ენერგიული ვარ, სულ შემიძლია.“ სინამდვილეში აჟიტირებულია ეს ადამიანი. ბავშვებზე იციან ხოლმე, დაჰყავთ ინგლისურზე, ფრანგულზე, ხატვაზე, ცეკვაზე და არ იღლებაო, შეუძლიაო ბავშვს, ამბობენ. განა არ იღლება ბავშვი, აჟიტირებულია უბრალოდ. ამ დროს დასვენება გჭირდებათ აუცილებლად. როგორი ფორმით, ეს თავად უნდა გადაწყვიტოთ,“- მოცემულ საკითხზე ლალი ბადრიძემ ტელეკომპანია POSTV-ის გადაცემაში „პოსტ ალიონი“ ისაუბრა.

წყარო:​ „პოსტ ალიონი“

წაიკითხეთ სრულად