Baby Bag

„ჩემს შვილებთან დაკავშირებით სულ ასე ვლოცულობ: ღმერთო, მომეცი გონიერება ჩემს შვილებთან ურთიერთობისა,“ - დეკანოზი შალვა კეკელია

„ჩემს შვილებთან დაკავშირებით სულ ასე ვლოცულობ: ღმერთო, მომეცი გონიერება ჩემს შვილებთან ურთიერთობისა,“ - დეკანოზი შალვა კეკელია

დეკანოზმა შალვა კეკელიამ შვილებთან ურთიერთობისას სიბრძნის და გონიერების მნიშვნელობაზე ისაუბრა:

„როდესაც პატიებასა და შენდობაზე ვსაუბრობთ, ეს არ ნიშნავს იმას, რომ შენ ხმა არ ამოიღო, სადაც საყვედურია სათქმელი, იქ საყვედური არ თქვა. სხვა ყველანაირ ურთიერთობას რომ თავი დავანებოთ და შვილებთან ურთიერთობაზე ვისაუბროთ, შვილს არ შეიძლება სულ ეფერო და შვილს არ შეიძლება სულ ეჩხუბო. ასეთი რამ არ შეიძლება.“

„ჩემს შვილებთან დაკავშირებით სულ ასე ვლოცულობ: „ღმერთო, მომეცი გონიერება ჩემს შვილებთან ურთიერთობისა.“ სულ ამას ვთხოვ ღმერთს. როდესაც ვფიქრობ, როგორი დამოკიდებულება უნდა მქონდეს ჩემს შვილებთან, სულ ამას ვთხოვ ღმერთს: „ღმერთო, მომეცი სიბრძნე ჩემს შვილებთან ურთიერთობისა.“ ზოგჯერ ადამიანი რომ აშავებს და მე იმ დანაშაულში წავახალისებ, შეიძლება ჩემი შვილი მიეჩვიოს ამ დანაშაულს და მერე უფრო საშინელი დანაშაულები ჩაიდინოს. ეს ხომ მასაც დააზიანებს, საზოგადოებასაც დააზიანებს ჩემი დათმობის გამო, არასწორად რომ დავუთმე ჩემს შვილს. ამან შეიძლება დიდი ბოროტება მოუტანოს. სულ რომ ვეფერო ჩემს შვილს, რაღაც რომ დააშავა და ამ დაშავების დროს, რომ ვეფერო, ამან შეიძლება ცუდი შედეგი მოიტანოს. შუალედი უნდა დავიცვათ. ეს სიბრძნე უნდა ვითხოვოთ ღვთისგან: რა დროს უნდა ამოიღო ხმა, რა დროს არ უდნა ამოიღო ხმა, რა დროს უნდა დაელაპარაკო და რა დროს არა,“- აღნიშნა მამა შალვა კეკელიამ.

წყარო: ​„მედიაკავშირი ობიექტივი“

შეიძლება დაინტერესდეთ

რა ნიშნებით ამოვიცნოთ ჰიპერაქტიურობა და ყურადღების დეფიციტი ბავშვებში? - ფსიქიატრი ტატა ბაზღაძე

ფსიქიატრმა ტატა ბაზღაძემ ბავშვებში ჰიპერაქტიურობისა და ყურადღების დეფიციტის ძირითადი ნიშნების შესახებ ისაუბრა:

„ჰიპერაქტიურობისა და ყურადღების დეფიციტის ძირითადი ნიშნები ორ ძირითად ჯგუფად იყოფა. ყურადღების პრობლემები სკოლის ასაკის პერიოდში არის თვალშისაცემი. ბავშვი არის გაფანტული, დაბნეული, გაკვეთილზე არ უსმენს მასწავლებელს და თითქოს სადღაც დაფრინავს. ასეთი ბავშვები ხშირად კარგავენ ნივთებს, ავიწყდებათ წიგნების წაღება სკოლაში, ავიწყდებათ რა აქვთ დავალება, უჭირთ დავალების ბოლომდე დასრულება. მეორე ჯგუფს რაც შეეხება, ბავშვი ჭარბად აქტიურია, ვერ ისვენებს ერთ ადგილას, მუდმივად ლაპარაკობს გაკვეთილზე, სიტყვის წამოსროლა იცის გაკვეთილზე, როდესაც კითხვა ბოლომდე არ არის დასმული.

რას უნდა მივაქციოთ ყურადღება? ეს დამოკიდებულია ბავშვის ასაკზე. 3 წლამდე არის ჭარბი აქტივობა. ვხედავთ, რომ ბავშვმა რაც სიარული დაიწყო იმის მერე დარბის და არ დადის. ძალიან რთულია მისი ერთ ადგილას გაჩერება ისეთი აქტივობის დროსაც, როგორიც არის ჭამა. ორი წლის ბავშვს თავისუფლად შეუძლია 10 წუთი საკვებ სკამში იჯდეს ან მაგიდასთან და მშვიდად ჭამოს. ჰიპერაქტიური ბავშვები ერთ ადგილზე ვერ ჩერდებიან, მშობლები კოვზით დასდევენ და აჭმევენ, ან ურთავენ ტელევიზორს, ხელში აძლევენ პლანშეტს, რომ ეკრანზე იყოს მიჯაჭვული და მშობელმა აჭამოს, რაც კიდევ უფრო აღრმავებს პრობლემას. ჰიპერაქტიურ ბავშვებს სარისკო ქცევები აქვთ, სულ მუდმივად სჭირდებათ ყურადღება.

4-5 წლის ბავშვებს, როდესაც აქვთ აქტივობები, სადაც ჯდომა და მოსმენაა საჭირო, ასეთი ბავშვები თავისთვის თამაშობენ, დარბიან. შეიძლება ჩართული იყოს ბავშვი პროცესში, გაიგონოს, დაიმახსოვროს, მაგრამ მოძრაობს. ასეთ ბავშვებს ბაღის პერიოდში უნდა მივცეთ საშუალება, რომ იმოძრაოს, თუ ის უსმენს. არიან ბავშვები, რომლებიც არ მოძრაობენ ბევრს, მაგრამ არ უსმენენ მასწავლებელს და ხშირად სჭირდებათ პედაგოგის მხრიდან ყურადღების მიქცევა. შეკითხვები არის ძალიან კარგი საშუალება, რომ ბავშვი პროცესში მოაბრუნო,“- მოცემულ საკითხზე ტატა ბაზღაძემ ტელეკომპანია „ფორმულას“ გადაცემაში „ჯანმრთელობის ფორმულა“ ისაუბრა.

წყარო:​ „ჯანმრთელობის ფორმულა“ 

წაიკითხეთ სრულად