Baby Bag

„განსაკუთრებით მინდა გამოვყო მორიელი და კირჩხიბი, რაც უნდა ხდებოდეს, ერთმანეთისგან შორს ვერ მიდიან,“ - სოფია ბზეკელავა ზოდიაქოს ნიშნებს შორის შეთავსებაზე

„განსაკუთრებით მინდა გამოვყო მორიელი და კირჩხიბი, რაც უნდა ხდებოდეს, ერთმანეთისგან შორს ვერ მიდიან,“ - სოფია ბზეკელავა ზოდიაქოს ნიშნებს შორის შეთავსებაზე

ასტროლოგმა სოფია ბზეკელავამ ზოდიაქოს ნიშნებს შორის შეთავსების შესახებ ისაუბრა და აღნიშნა, რომ ერთი სტიქიის ქვეშ გაერთიანებული ადამიანები ერთმანეთს უკეთ ეწყობიან:

„პირველ რიგში, აუცილებლად უნდა გავითვალისწინოთ სტიქია. ასტროლოგიაში არის მიწის, წყლის, ცეცხლისა და ჰაერის სტიქიები. ადამიანები, რომლებიც ერთი სტიქიის წარმომადგენლები არიან, ერთ ტალღაზე არიან. მაგ. თხის რქა, კურო და ქალწული არიან მიწის სტიქიის წარმომადგენლები. მათ ბევრი ისეთი შეხედულება აქვთ, რის გამოც ადვილად თავსდებიან ერთად. ​მიწის ნიშნები უფრო ოჯახის ადამიანები არიან. ცეცხლის სტიქიის ადამიანებს პირიქით, უყვართ მოძრაობა, საზოგადოებაში ყოფნა. ცეცხლის ნიშნები კარგად უგებენ ერმანეთს, მაგრამ მათი ოჯახი ხმაურიანი იქნება და შეიძლება თეფშები დაფრინავდეს. ეს არის ხალხი, რომელიც აალდება, იჩხუბებს, აფეთქდება და მერე ისევ შერიგდება. მათი რომანები ფეიერვერკულია.“

სოფია ბზეკელავას თქმით, მიწის ნიშნები მშვიდად თანაცხოვრობენ და ხმაურიანი ცხოვრება არ იზიდავთ:

„თხის რქა და კურო შეიძლება წყნარად ცხოვრობდნენ თავისთვის და არავის შეაწუხებენ თავიანთი ურთიერთობით. ვერძი და ლომი აუცილებლად მოახერხებენ, რომ მეზობლებს გააგებინონ, როგორ უყვართ ერთმანეთი. წყლის ნიშნები ღრმა ადამიანები არიან და მათთვის მნიშვნელოვანია ემოციური ბმა პარტნიორთან. შესაძლოა, მთელი დღის მანძილზე ისინი ერთმანეთთან არც ლაპარაკობდნენ, მაგრამ ძალიან კარგად ესმით ერთმანეთის. განსაკუთრებით მინდა გამოვყო მორიელი და კირჩხიბი. ერთი არის მაზოხისტი, მეორე კი სადისტი. ეს არის პრინციპი მელას უყვარს თავისი მახრჩობელა. რაც უნდა ხდებოდეს მათ ურთიერთობაში და რაც უნდა აწყენინონ ერთმანეთს, ერთმანეთისგან შორს მაინც ვერ მიდიან. ​ჰაერის სტიქიის წარმომადგენლებს შორის ურთიერთობა არის ძალიან მსუბუქი. ეს ნიშნები არ გამოირჩევიან განსაკუთრებული ეჭვიანობით. მათთვის მნიშვნელოვანია სოციალური იმიჯი. ისინი ლოიალურები არიან პარტნიორების მიმართ. ისინი კარგად ახერხებენ, რომ პარტნიორს სივრცე დაუტოვონ განვითარებისთვის და თავადაც განვითარდნენ. მათთვის ურთიერთობაში ყველაზე მთავარია ინტელექტუალური კავშირი.“

„მიწის სტიქია კარგად უგებს წყლის სტიქიას. მათი ხასიათის თვისებები რაღაცით მსგავსია. ისინი უფრო პრივატულები, ოჯახზე, სიმშვიდეზე ორიენტირებულები არიან. ცეცხლი და ჰაერი კაგრად ეწყობა ერთმანეთს. ​ვერძი და ტყუპები იდეალურად შეიძლება შეეწყონ ერთმანეთს, მერწყული და მშვილდოსანი ძალიან კარგი წყვილია. არ არსებობს ნიშანი, რომელზეც შეგიძლიათ თქვათ, რომ მე ამ ნიშნით ვარ დაბადებული, შენ ვერ გეწყობი და კარგად იყავი,” - აღნიშნულ საკითხებზე სოფიო ბზეკელავამ ტელეკომპანია „მთავარის“ გადაცემაში „შენი დილა“ ისაუბრა.

წყარო:​ „შენი დილა“

არ დაგავიწყდეთ !!!

Momsedu.ge-მ თქვენთვის, ქალებისთვის შექმნა ახალი სივრცე, სადაც ყველაზე მცოდნე დედები იყრიან თავს. ჯგუფის დასახელებაც სწორედ ასეა - „მცოდნე დედების ჯგუფი“, რომლის საშუალებით დედები ერთმანეთს საკუთარ გამოცდილებას გაუზიარებენ. (ჯგუფში გასაწევრიანებლად ნახეთ ბმული - „მცოდნე დედების ჯგუფი“)

,,თხის რქა დედა საკუთარი შვილების ინტერესებს სიცოცხლის ფასად დაიცავს'' - რომელი ზოდიაქოს წ...
ყველა დედა უნიკალური და განსაკუთრებულია. თითოეული ზოდიაქოს ნიშნის წარმომადგენელ ქალბატონებს შვილებთან ურთიერთობისას ინდივიდუალური მეთოდები და მიდგომები აქვთ. მართალია, ყველა მშობელი შვილის კომფორტზე,...

შეიძლება დაინტერესდეთ

„სამ წლამდე ასაკის ბავშვებს უკვე უნდა გამოვუმუშაოთ პასუხისმგებლობის გრძნობა,“ - ბავშვთა ნევროლოგი თამარ ედიბერიძე

„სამ წლამდე ასაკის ბავშვებს უკვე უნდა გამოვუმუშაოთ პასუხისმგებლობის გრძნობა,“ - ბავშვთა ნევროლოგი თამარ ედიბერიძე

ბავშვთა ნევროლოგი თამარ ედიბერიძე გადაცემაში „პირადი ექიმი“ ბავშვებში პასუხისმგებლობის უნარის განვითარების შესახებ საუბრობს:

„ადრეულ ასაკში საძირკველის ჩაყრის გარეშე, შეუძლებელია, რომ უნარების განვითარება დავიწყოთ მოგვიანებით. ჩვენდა სამწუხაროდ ეს ასეა, რაც სპეციალისტებსაც ურთულებს შემდგომში საქმეს. ბუნებრივია, ადრეული ასაკის ბავშვს იმავე ენით ვერ დაველაპარაკებით, რომლითაც 14-15 წლის ასაკის ბავშვებს. არსებობს გარკვეული ორიენტირები, ხრიკები, ქცევის მოდელი, რომელიც უნდა დავიცვათ ადრეული ასაკიდან. ეს უნდა იყოს ბუნებრივი, მყარი და საიმედო ბაზა შემდგომ ახალ-ახალ გამოწვევებთან გამკლავებისთვის. თქვენ წარმოიდგინეთ, სამ წლამდე ასაკის ბავშვებსაც გარკვეულ ქმედებებთან მიმართებაში უკვე უნდა გამოვუმუშაოთ პასუხიმგებლობის გრძნობა. ეს თითქოს, ერთის მხრივ, ღიმილის მომგვრელია. მას უნდა შეეძლოს კონკრეტული საქციელის გამო დანაშაულის აღიარება. ბუნებრივია, ჩვენ მიერ საყვედურის თქმის ფორმა უნდა განსხვავდებოდეს, მაგრამ მან უნდა აღიაროს, რომ ცუდად მოიქცა. თუ მან მოხატა კედელი, უნდა მივიდეს იმის აღიარებამდე, რომ ხატვისთვის არსებობს სახატავი ფურცლები. უნდა მივხვდეთ, რომ ბავშვმა გააცნობიერა თავისი ცუდი საქციელი.“

თამარ ედიბერიძის თქმით, მშობელმა ბავშვს სხვისი საკუთრების პატივისცემა უნდა ასწავლოს:

„თუ ბავშვი სხვის ნივთს აზიანებს, უნდა ავუხსნათ, რომ ეს ნივთი არ არის მისი. საკუთარ ნივთს, შეიძლება, უფრო თამამად მოეპყრას ადამიანი, თუმცა მის გაფრთხილებასაც აქვს თავისი წესები. ის, რაც სხვისია, არ შეიძლება ავიღო დაუკითხავად. უნდა ვიკითხო, მაქვს თუ არა ამის უფლება. ის, რაც სახლში ბევრჯერ ამიხსნეს, მაგ. წიგნს დახატვა აფუჭებს, უნდა გავიგო და სხვისი ნივთი არ უნდა დავაზიანო.“

თამარ ედიბერიძე აღნიშნავს, რომ ბავშვს პასუხისმგებლობის გრძნობას ადრეული ასაკიდანვე თუ არ ჩავუნერგავთ, შესაძლოა, შემდეგ ძალიან გვიანი აღმოჩნდეს:

„ბავშვის ასაკის მატებასთან ერთად შინაარსი და კონტექსტი იცვლება. თუ მანამდე ბავშვს პასუხისმგებლობაზე არ ვესაუბრებოდით, რა თქმა უნდა, დავაგვიანეთ. მოზარდობის ასაკი საკმაოდ რთული ეტაპია. რთული არა მხოლოდ ჩვენთვის, მშობლებისთვის, არამედ, პირველ რიგში, ბავშვებისთვის. მათ ძალიან უჭირთ ამ ეტაპის გადალახვა. ეს არის ძალიან ბობოქარი პერიოდი, ჰორმონალურად, შინაგანად. საკუთარი თავის აღქმა პრაქტიკულად მთლიანად იცვლება. ჩვენ გვინდა, რომ შვილები თავისუფალ პიროვნებებად აღვზარდოთ. თავიდანვე ყველა უნდა ვაცნობიერებდეთ, რომ ჩემი თავისუფლება მთავრდება იქ, სადაც იწყება სხვისი პირადი სივრცე. საერთო სივრცეში ქცევის განსხვავებული წესებია, უბრალოდ ეს წესები არის მოლაპარაკებაზე დამოკიდებული. შენი სახლის კედლების დაზიანებისას უნდა იცოდე, რომ ეს შენი სახლია, მაგრამ კედლები ყველასია. შესაბამისად შენ ერთპიროვნულად ვერ გადაწყვეტ, აქ დახატავ, თუ იქ დახატავ.“

თამარ ედიბერიძის თქმით, ბავშვებთან სამხედრო წესებით ვერ ვიხელმძღვანელებთ:

„ბუნებრივია, სამხედრო წესები პატარებთან არ მუშაობს. უფროსების პასუხისმგებლობაა ბავშვისთვის ისეთი გარემოს შექმნა, რომ მას დაზიანების სურვილი არ გაუჩნდეს და სხვაგან მიმართოს თავისი სურვილები და მისწრაფებები. არ ვამბობ, რომ ვიყვიროთ, ვიძალადოთ ან სასტიკად დავსაჯოთ ბავშვი, მაგრამ უნდა ავღნიშნოთ, რომ მან არასწორი საქციელი ჩაიდინა, არ გამოუვიდა ის, რასაც მისგან მოველოდით.“

„ალბათ, საქართველოში ძნელად მოიძებნება ოჯახი, სადაც მსგავსი რამ არ მომხდარა. ბავშვმა ფეხი წამოკრა რაღაცას და მაგიდას დაეჯახა. იმ წუთში მიცვივდნენ მშობლები, ოჯახის წევრები და ეუბნებიან: „ნუ გეშინია, ამ მაგიდამ გატკინა ხომ შენ? მოდი, ვცემოთ, ვცემოთ.“ ეს არის ყველაზე ცუდი, რაც შეიძლება პატარა ბავშვთან მიმართებაში გავაკეთოთ. ნახეთ, ბავშვს რას ვასწავლით, რომ შეიძლება შენი მოუქნელობა, შენი უხარისხო ქმედება დააბრალო სხვას, რომელიც რეალურად მსხვერპლია. მაგიდა სადაც დადგეს, იქ იდგა. მე წამოვედე ამ მაგიდას და ყველაფერი მას დავაბრალე, თან ვიძალადე კიდეც მასზე. თითქოს რა მოხდა, 3 წლის ბავშვს თუ ეს ვუთხარით, მაგრამ ეს ყველაფერი ილექება. 15-16-17 წლის აგრესიულ ქცევაში, შეიძლება, აღმოვაჩინოთ „ნაცემი მაგიდის“ ფენომენი. მოზარდი ნებისმიერი წინააღმდეგობის შემთხვევაში გამოავლენს აგრესიულ ქცევას. რა იქნებოდა სწორი 2-3 წლის ბავშვთან მიმართებაში? რა უნდა გაგვეკეთებინა? უნდა მივსულიყავით, გვეკოცნა და ტკივილი დაგვეამებინა. უნდა გვეთქვა, რომ სხვა დროს შორიდან შემოურბინოს მაგიდას. მეორე ვარიანტია, რომ მე გავწიო მაგიდა და სხვაგან დავდგა, რადგან ბავშვისთვის უსაფრთხო გარემო ვერ შევქმენი. ის, რომ ბავშვს აგრესია ჩამოვუყალიბე მაგიდის მიმართ, მომავალში ძალიან ცუდად დაგვიბრუნდება. მოზრდილ ასაკში ამან, შესაძლოა, ცუდი გამოძახილი ჰპოვოს,“ - აღნიშნავს თამარ ედიბერიძე. 


წაიკითხეთ სრულად