Baby Bag

,,დედა ეხვეწებოდა ჩემი კლასელების მშობლებს გადაეღოთ ჩემთვის ერთი ფოტო მაინც, მაგრამ სამწუხაროდ ყველასგან უარი მიიღო, ვერ გაიმეტეს ჩემთვის ერთი კადრი''

,,დედა ეხვეწებოდა ჩემი კლასელების მშობლებს გადაეღოთ ჩემთვის ერთი ფოტო მაინც, მაგრამ სამწუხაროდ ყველასგან უარი მიიღო, ვერ გაიმეტეს ჩემთვის ერთი კადრი''

მომღერალი მარიტა როხვაძე სოციალურ ქსელში ბავშვობის ფოტოს აქვეყნებს და ტრამვის შესახებ წერს: 

,,​ბავშვობის ტრავმა: 

ნათლიაჩემს გამოართვა დედამ სკოლის ზეიმისთვის ”კოდაკის” ფოტოაპარატი, რადგან ჩვენ არ გვქონდა (იმ პერიოდში ძალიან უჭირდა ოჯახს)

სამწუხაროდ აპარატი გაფუჭდა და ერთადერთი ფოტო ეს მაქვს ახალი წლის ზეიმიდან, ისიც არ ვიცით ვინ გადაიღო

საქმე იცით რაშია? დედა ეხვეწებოდა ჩემი კლასელების მშობლებს გადაეღოთ ჩემთვის ერთი ფოტო მაინც, მაგრამ სამწუხაროდ ყველასგან უარი მიიღო, ვერ გაიმეტეს ჩემთვის ერთი კადრი

ყველანი მახსოვხართ!

პ.ს ყველა ზეიმზე მე ვიყავი წამყვანიც, მომღერალიც, მოცეკვავეც და ადამიანიც!

მადლობა იმ ადამიანებს, ვინც ჩემს უკან დგანან და ადამიანად გამზარდეს გაჭირვებაში !

მამა, დედა, დეიდა'' - აღნიშნავს პოსტში მარიტა. 

შეიძლება დაინტერესდეთ

„სამწუხარო მატრავმირებელი გამოცდილებები მოზარდებს უხვად აქვთ სკოლიდან,“- ფსიქოლოგი სოფო მახარაძე

„სამწუხარო მატრავმირებელი გამოცდილებები მოზარდებს უხვად აქვთ სკოლიდან,“- ფსიქოლოგი სოფო მახარაძე

ფსიქოლოგმა სოფო მახარაძემ მოზარდობის ასაკში ბავშვის ფსიქიკაზე სასკოლო სივრცის უდიდესი ზეგავლენის შესახებ ისაუბრა:

„მოზარდობის ასაკში ძალიან მნიშვნელოვანი ფაქტორი გახლავთ სასკოლო სივრცე. ჩემი საქმიანობიდან გამომდინარე ხშირად მიწევს შეხება მოზარდებთან. ძალიან ხშირია შემთხვევები, როდესაც სამწუხარო მატრავმირებელი გამოცდილებები მოზარდებს უხვად აქვთ სკოლიდან. ეს არ ეხება ყველა სკოლას და ყველა პედაგოგს. ჩვენ გვყავს უამრავი მასწავლებელი, რომელიც აბსოლუტურად პირნათლად ასრულებს თავის პასუხისმგებლობას, მაგრამ სამწუხაროდ ბევრია ასეთი შემთხვევები.

საყოველთაო შერცხვენები, საჯარო გაკრიტიკება ბავშვის, პირად, სენსიტიურ თემებზე საჯარო შეურაცხმყოფელი შეხება ბავშვს საკუთარი თავის მნიშვნელობას აკარგვინებს. სკოლის ფუნქცია არ არის მხოლოდ განათლების მიცემა, არამედ მასწავლებლის ფუნქცია არის ყოველ მოსწავლეში უნიკალურის, პერსონალურის აღმოჩენა და წინ წამოწევა. სამწუხაროდ, სკოლა ხშირ შემთხვევაში ამ ფუნქციას ვერ ასრულებს დღეს.

გარდამავალ ასაკში უმნიშვნელოვანესია, რომ ბავშვი იყოს ჩართული ცოდნის მიღების პროცესში, ის ამ პროცესიდან სიამოვნებას იღებდეს და ამ პროცესში საკუთარ თავს გამოხატავდეს. თუ ბავშვი საკუთარ თავს კონსტრუქციულ პროცესში გამოხატავს, ის არასდროს არ წავა, არ ჩაიკეტება და არ ჩაებმება თამაშებში, არასდროს არ მოიხმარს ნარკოტიკს. იქ, სადაც ადამიანი გამოხატავს საკუთარ თავს, მას არ უჩნდება ეს იმპულსი საკუთარი თავის დესტრუქციისა. სკოლის პასუხისმგებლობაა, რომ სასწავლო პროცესი იყოს პროცესზე ორიენტირებული და არა შედეგზე, ნიშანზე, მასწავლებლის მაამებლობაზე, კარგი სამსახურის შოვნაზე. განათლებამ თავისი სულიერი კომპონენტი დაკარგა, მხოლოდ მატერიალური დარჩა მას,“- მოცემულ საკითხზე სოფო მახარაძემ რადიო „იმედის“ ეთერში ისაუბრა.

წყარო: ​რადიო „იმედი“

წაიკითხეთ სრულად