Baby Bag

„სანამ სამოქალაქო განათლებას საათების შევსების როლი ექნება, არაფერი გვეშველება“

„სანამ სამოქალაქო განათლებას საათების შევსების როლი ექნება, არაფერი გვეშველება“

    აღნიშნულის შესახებ სოციალურ ქსელში მასწავლებელი და ტრენერი მანანა ჯინჭარაძე წერს.

    „არ მინდა დაგამძიმოთ, მაგრამ ყველამ აუცილებლად უნდა შევახსენოთ თავს:

    - სანამ სამოქალაქო განათლებას უკან მიდევნებული ლამპარის როლი ექნება, - არაფერი გვეშველება;

    - სანამ სამოქალაქო განათლებას საათების შევსების როლი ექნება, - არაფერი გვეშველება;

    - სანამ სამოქალაქო განათლებას კომპეტენტური ადამიანები არ ასწავლიან, - არაფერი გვეშველება;

    - სანამ სამოქალაქო განათლება ყველაზე პირველი საგანი არ იქნება ესთეტიკური ჯგუფის საგნებთან ერთად, - არაფერი გვეშველება;

    - სანამ მე და საზოგადოებას, ხელოვნებას, მუსიკას და სპორტს თავის ადგილს არ მივუჩენთ, - არაფერი გვეშველება;

    - სანამ ხელოვნებას ისე ვასწავლით, რომ ტკბობის და კათარზისის შანსს არ ვტოვებთ მოსწავლეებში, - არაფერი გვეშველება;

    - სანამ სამოქალაქო განათლება გამჭოლი კომპეტენცია არ იქნება საგანთა შორის, - არაფერი გვეშველება;

    - სანამ ვთვლით, რომ მათემატიკა/სხვა საგანი აუცილებლად უნდა იცოდეს ბავშვმა და არა მოქალაქეობა, - არაფერი გვეშველება;

    - სანამ ვთვლით, რომ სამოქალაქო განათლება თამაშის გაკვეთილია და პროექტი არაფერს ასწავლის, - არაფერი გვეშველება;

    - სანამ თავად მასწავლებლები და მშობლები არ ვიქნებით კარგი მოქალაქეები, - არაფერი გვეშველება;

    - სანამ ფსევდოავტორიტეტები მოძღვრის მანტიას არ მოიშორებენ, - არაფერი გვეშველება;

    - სანამ გვგონია, რომ ის, კერძოდ იმ მასწავლებლის პერსონალური შეცდომა/დანაშაულია, არაფერი გვეშველება;

    - სანამ დეკლარატიული ცოდნა არ გადაგვაქვს პირობისეულში, - არაფერი გვეშველება;

    - სანამ სიტყვას საქმედ არ ვაქცევთ, - არაფერი გვეშველება.

    დავჯდეთ და ვიტრაბახოთ, რომ ცნობილებს ვზრდით.

    მე პირადად, და ალბათ ჩემნაირები, ერთ შეუმჩნეველ ოროსან მოსწავლეს, სამადლოდ დაწერილი ქულებით, 50 კაცში ტელეფონს რომ ამოიღებდა და პატრულში დარეკავდა, მთელ ქვეყანას ვამჯობინებდი.“

    შეიძლება დაინტერესდეთ

    „ბატონი შალვა ამონაშვილი ხშირად ამბობს ხოლმე, რომ არ ეძებოთ სკოლა, ეძებეთ სკოლაში მასწავლებლები,“- ფსიქოლოგი სოფო მოსიაშვილი

    ფსიქოლოგმა სოფო მოსიაშვილმა ახალი სასწავლო წლის დაწყებისას ბავშვისთვის სკოლასთან ადაპტაციის გამარტივების შესახებ ისაუბრა და მასწავლებლებსა და მშობლებს საინტერესო რეკომენდაციები მისცა:

    „რამოდენიმე დღეში დაიწყება სკოლა. სკოლის შერჩევაზე რომ ვისაუბროთ, ვთქვათ, ახლა ვიღაც ეძებს სკოლას, არიან ასეთი მშობლები. ბატონი შალვა ამონაშვილი ხშირად ამბობს ხოლმე, რომ არ ეძებოთ სკოლა, ეძებეთ სკოლაში მასწავლებლები. გაიკითხეთ, როგორი პიროვნებაა. მთავარი უნდა იყოს, როგორ ადამიანად ჩამოგიყალიბებს შენს შვილს და არა გაძლიერებული მათემატიკა, ინგლისური და ა.შ.

    პირველი და უმთავრესია, უპირობო სიყვარული. ეს ეხება მასწავლებელსაც და ეხება მშობელსაც. ძალიან ხშირად ავტორიტეტი უფრო მასწავლებელი ხდება ხოლმე, გააჩნია, როგორ მიდგომას იყენებს ის ბავშვთან. გვახსოვდეს, რომ ჩვენ წინ არა ბავშვი, არამედ ჩვენს შესაძლებლობებზე უფრო დიდი შესაძლებლოებების მქონე ადამიანი დგას. ასე მივიღოთ ბავშვი და არა, როგორც ის პატარა და მე დიდი. ყოველთვის თვალი-თვალში კონტაქტით ვესაუბროთ ბავშვს.

    ბავშვს სკოლაში დავახვედროთ თბილი გარემო. ის უნდა გრძნობდეს, რომ სკოლაში იმისთვის კი არ მიდის, რომ დავალება მიიტანოს, არამედ მისი მისვლა უხარიათ. დღესასწაული უნდა იყოს ყველა გაკვეთილი მისთვის და არა ის, რომ შევიდა ბავშვი და მასწავლებელმა არ იცის, როგორ გაიყვანოს 45 წუთი. ამ შემთხვევასი მასწავლებელსაც გაუმარტივდება და მშობელსაც.

    ხშირად მინახავს, როგორ ტირიან ბავშვები მეცადინეობის დროს, რომ ლამაზი ციფრები, ლამაზი ასოები გამოუვიდეთ. ამ ნაღვლიანი თვალებიდან უფრო რთული ჩანს ეს ყველაფერი. მან მეორე დღეს უნდა ჩააბაროს ეს ნაწვალები. თქვენ ჩემზე კარგად იცით, რა გზის გამოვლა უწევთ მშობელს და ბავშვს და როგორი სტრესის ქვეშ არიან, როდესაც ასეთ დავალებას მიიტანენ. რაღაც საერთო ენა უნდა გამონახონ მშობლებმა, მასწავლებლებმა და ბავშვებმა, შექმნან სამკუთხედი, იმეგობრონ, უყვარდეთ ერთმანეთი და ბავშვებსაც აუცილებლად შეუყვარდებათ სკოლა,“- აღნიშნულ საკითხზე სოფო მოსიაშვილმა რადიო „ფორტუნას“ ეთერში ისაუბრა.

    წყარო: ​„რადიო ფორტუნა“ 

    წაიკითხეთ სრულად