Baby Bag

„მასწავლებლის ხმა“ არის შანსი ყველა იმ ადამიანისთვის, ვისაც უნდა, მიიღოს და გასცეს რჩევები განათლებასთან დაკავშირებით, ებრძოლოს ხარვეზებს სისტემაში და ერთობლივი ძალებით გადაჭრას პრობლემები

„მასწავლებლის ხმა“ არის შანსი ყველა იმ ადამიანისთვის, ვისაც უნდა, მიიღოს და გასცეს რჩევები განათლებასთან დაკავშირებით, ებრძოლოს ხარვეზებს სისტემაში და ერთობლივი ძალებით გადაჭრას პრობლემები

იცით, რა შეუძლია თითოეული ჩვენგანის ხმასა და შეძახილს? დარწმუნებული ვარ, ცხოვრებაში ერთხელ მაინც გიგემიათ ბგერების სიმძლავრე, მათი სიზუსტე და თავდაჯერებულობა. და გახსოვთ, როგორ გრძნობდით მაშინ თავს? ალბათ, თავისუფლად და ლაღად, რადგან თქვით ის, რაც გინდოდათ, რომ გეთქვათ და, რაც მთავარია, თქვით ხმამაღლა.

სწორედ იმიტომ, რომ თითოეული ჩვენგანის ხმა ძალიან მნიშვნელოვანია, გადავწყვიტეთ, შეგვექმნა ახალი პლატფორმა, ახალი რუბრიკა, რომელიც კიდევ ერთხელ გაგვახსენებდა ჩვენი პროფესიის მნიშვნელობას და ჩვენი ხმის შესაძლებლობას.

„მასწავლებლის ხმა“ არის შანსი ყველა იმ ადამიანისთვის, ვისაც უნდა, რომ ხმამაღლა ისაუბროს აქტუალურ თემებზე, მიიღოს და გასცეს რჩევები განათლებასთან დაკავშირებით, გაუზიაროს საკუთარი გამოცდილება სხვებს, მიიღოს მათგან უკუკავშირი და, რა თქმა უნდა, ებრძოლოს ხარვეზებს სისტემაში და ერთობლივი ძალებით გადაჭრას პრობლემები.

თუმცა სახელმა შეცდომაში არ შეგიყვანოთ, რადგან ჩვენი პლატფორმა ძალიან სტუმართმოყვარეა და მიგიღებთ ყველას, ვისაც გსურთ, საზოგადოებას თქვენი ხმა გააგონოთ, მიუხედავად იმისა, ასწავლით თუ არა სკოლაში. ამით ჩვენ კიდევ ერთხელ გიდასტურებთ, რომ თითოეული თქვენგანის ხმა ჩვენთვის ძალიან მნიშვნელოვანია.

ცხადია, თქვენი ფიქრები თანხვედრაში უნდა იყოს განათლებასთან. ჩვენი პლატფორმის შექმნის იდეაც სწორედ აქედან მოვიდა - ხელი შეგვეწყო მასწავლებლების პროფესიული ზრდისთვის და ინფორმირებისთვის და უფრო პოპულარული გაგვეხადა ეს პროფესია.

ამ ყველაფრისთვის კი გვჭირდება ძალიან ბევრი ხმა, ბევრი „მასწავლებლის ხმა“, რათა ყურადღების მიღმა არ დაგვრჩეს არც ერთი დეტალი, დიდი თუ პატარა.

იცით, რა შეუძლია თითოეული ჩვენგანის ხმასა და შეძახილს?

მათ შეუძლიათ ერთად შექმნან უკეთესი საზოგადოება უკეთეს სკოლასთან და უკეთეს მასწავლებლებთან ერთად!

ავტორი: მარიამ გვარამია

შეიძლება დაინტერესდეთ

,,მასწავლებელმა ერთხელ ასეთი რამე მიჩურჩულა ყურში, ჩემი ხუთიანები წითლდებიან ორიანების გვერდზე და რა ვქნათო''

,,მასწავლებელმა ერთხელ ასეთი რამე მიჩურჩულა ყურში, ჩემი ხუთიანები წითლდებიან ორიანების გვერდზე და რა ვქნათო''

აკადემიკოსმა შალვა ამონაშვილმა სკოლის პერიოდი გაიხსენა და მასწავლებლის შესახებ ისაუბრა, რომელმაც მას საკუთარი თავის რწმენა დაუბრუნა: 

,,სწავლა ყველა ბავშვს უყვარს, მაგრამ ვაძულებთ. მეც შემაძულეს. რუსული არ გამაგებინა მასწავლებელმა და მომაყარა ორიანები, მათემატიკაში რაღაც ვერ გავიგე, ისევ ორიანები, მერე ფიზიკა, ქიმია, ვერ ვიგებდი ამ საგნებს და დამხმარე არავინ არ მყავდა. დაშინებული ვიყავი, მეგონა ვერაფერს ვერ ვისწავლიდი. ასე გადავედი მე-6 კლასში ორიანებით. მე-7 კლასშიც ოროსანი გახლდით. მე ახლა იმ ორიანებს ძალიან ვაფასებ, იმ ორიანებმა იყო და იმის გაგებამ, რომ თუ მე არა, მაშ, ვინ მიშველის მე. იმ ორიანებიდან რომ ამოვძვერი, მაშინ გავხდი კაცი. შემდეგ უკვე კარგი მოხდა. მოვიდა მასწავლებელი, რომელიც ჩემთვის იყო დაბადებული, ასე მეგონა მე.''

,,მე ასეთი წარმოდგენა მაქვს, რომ ყველა ბავშვს ერთი მასწავლებელი მოუვა ცხოვრებაში და ყველა მასწავლებელი ერთი ბავშვისთვის არის გაჩენილი ქვეყანაზე, არა იმიტომ რომ თაობები გაზარდოს, არა, ერთი უნდა გაზარდოს. რომელია ეს ერთი, მასწავლებელმა არ იცის, ამიტომ ყველას ისე უნდა მოექცეს, როგორც ერთს. ასეთი მასწავლებელი მომადგა მე, როდესაც ვიყავი მე-7 კლასში, ვარვარო ვარდიაშვილი, ენისა და ლიტერატურის მასწავლებელი იყო. მან დამიწერა პირველი ხუთიანები.''

,,არ მეკუთვნოდა და დამიწერა, არ ვიცი რატომ, მას თავისი განზრახვები ჰქონდა. ამ ხუთაინებმა ფრთები შემასხა, მაშ, შემძლებია. რაც მთავარია, ერთხელ ასეთი რამე მიჩურჩულა ყურში, ჩემი ხუთიანები წითლდებიან ორიანების გვერდზე და რა ვქნათო. მასწავლებლის სიყვარულმა გადამაწყვეტინა, რომ ეს ორიანები რაღაცნაირად მომესპო. დავიწყე ჯერ ყველაფრის ზეპირად სწავლა, ზეპირობამ ორიანები გააქრო, სამიანები გააჩინა. მერე ნაზეპირები კიდეც გავიცნობიერე, მე-7 კლასში 4-იანები და 5-იანები მყავდა, მე-9 კლასში უკვე ხუთოსანი ვიყავი, მარტო რუსულში ვიყავი ოროსანი. ვარო მასწავლებელმა ჩემი თავის რწმენა დამიბრუნა, ჩემი თავი მუჭში დავისვი და მაგრად მოვუჭირე ხელი. დედას არ შეეძლო დამხმარებოდა, სხვა მასწავლებლები ამის გამო თავს არ იკლავდნენ. ერთადერთი ვარვარა მასწავლებელი დედის მსგავსი იყო,'' - აღნიშნულის შესახებ აკადემიკოსმა შალვა  ამონაშვილმა გადაცემაში ​„დროება“ ისაუბრა.

წაიკითხეთ სრულად