Baby Bag

„თუ ვინმეს მიმართ გაქვს აღტაცება, გიყვარს, გიხარია, პატივს სცემ, არ დააგვიანო, თქვი! თუ ახლა არა, მაშ როდის? არასდროს გადადო ის, რაც შენი გასაკეთებელია,“ - ფსიქოლოგი ნანა ჩაჩუა

„თუ ვინმეს მიმართ გაქვს აღტაცება, გიყვარს, გიხარია, პატივს სცემ, არ დააგვიანო, თქვი! თუ ახლა არა, მაშ როდის? არასდროს გადადო ის, რაც შენი გასაკეთებელია,“ -  ფსიქოლოგი ნანა ჩაჩუა

ფსიქოლოგი ნანა ჩაჩუა გულწრფელობის შესახებ საუბრობს და გვირჩევს, რომ ჩვენი დადებითი ემოციების ან დამოკიდებულებების შესახებ ხმამაღლა ვისაუბროთ, ნეგატიური აზრები კი დაუფიქრებლად არ გავაჟღეროთ:

„მეორე ადამიანზე ხშირად იციან თქმა: „თვითონ ხომ უნდა მიხვდეს?!“ რატომ? თქვი! თუ ვინმეს მიმართ გაქვს აღტაცება, გიყვარს, გიხარია, პატივს სცემ, არ დააგვიანო, თქვი! მე ვიცი ხშირად თქმა, როგორ არ ვეტყვი ადამიანს, რომ მიყვარს, მომწონს, ტაქსის მძღოლისთვის მითქვამს, ნებისმიერი ადამიანისთვის. რატომ დავაგვიანო? იქნებ მე ხვალ აღარც ვიყო და რატომ დავაგვიანო? თუ ცუდი სათქმელი გაქვს, დაყოვნდი, არ თქვა, შეიძლება რაიმე შეიცვალოს. ასეთი ფრაზა მაქვს, რომელსაც ხშირად ვამბობ, ღმერთს ვთხოვ: „ღმერთო, ნუ გამომიყვან ჩემი თავიდან. დამეხმარე, რომ არ მომიწიოს ჩემი თავიდან გამოსვლა, არ შევცდე და არ გამოვიდე ჩემი თავიდან. თუ ნებისმიერი ადამიანი საკუთარ თავში იქნება, ის იქნება უტყუარი, შეუმცდარი. რას ნიშნავს შეუმცდარობა? შეუმცდარი ხომ მხოლოდ ღმერთია. ყოველდღიურობაში რაღაც შეუმცდარობის არეალები გვაქვს, პლიუს-მინუსები, რაღაც ამდენით მეტია, რაღაც ამდენით ნაკლები.“

„ჩვენი შეუმცდარობა ისიც არის, როდესაც მინდა, რომ არ შემეშალოს, როდესაც მინდა, რომ არ შევცდე, ესეც შეუმცდარობაა. სურვილი გაცილებით მნიშვნელოვანია. ცნობილი ეგზისტენციალისტი, მწერალი, ფილოსოფოსი სარტრი ამბობდა: „ადამიანი ის კი არ არის, რაც არის, არამედ ის, რაც უნდა, რომ იყოს.“ გიყვარდეს შენი თავი, უპირველეს ყოვლისა. ებრაული შეგონების მიხედვით, თუ შენი თავი არ გიყვარს, სხვას ვერ შეიყვარებ. თუ სხვა არ შეიყვარე, შენ ვინ შეგიყვარებს?! თუ ახლა არა, მაშ როდის? არასდროს გადადო ის, რაც შენი გასაკეთებელია,“ - აღნიშნავს ნანა ჩაჩუა.

​წყარო

არ დაგავიწყდეთ !!!

დაემატეთ ჯგუფში საბავშვო რეცეპტები

„ცხოვრებაში რომ განვახლდეთ, უნდა გვეჩქარებოდეს. რა არის ცხოვრება? განუწყვეტელი განახლება....
​აკადემიკოსი შალვა ამონაშვილი სულის მარადიული განახლების აუცილებლობაზე საუბრობს და აცხადებს, რომ ადამიანს ცხოვრებაში ყოველთვის უნდა ეჩქარებოდეს და ახალგაზრდობაზე ოცნებობდეს:„წარმოიდგინეთ, რომ მანქანას...

შეიძლება დაინტერესდეთ

,,მიჯაჭვულობა არის ემოციური ურთიერთკავშირი ბავშვსა და მასზე მზრუნველ ადამიანებს შორის" - ზანდა ჩეჩელაშვილი

,,მიჯაჭვულობა არის ემოციური ურთიერთკავშირი ბავშვსა და მასზე მზრუნველ ადამიანებს შორის" - ზანდა ჩეჩელაშვილი

რას ნიშნავს მიჯაჭვულობა, როდიდან ყალიბდება ის და რა უნდა იცოდეს მშობელმა, რომ ამ მხრივ სიტუაცია სწორად მართოს - ამის შესახებ ფსიქოდიაგნოსტი, ზანდა ჩეჩელაშვილი საუბრობს. 

,,მიჯაჭვულობა არის ერთ-ერთი პირველი, რაც ყალიბდება და რითაც საერთოდ  ჩვენ ვეცნობით სამყაროს, რომელშიც ვიბადებით. ყველამ ვიცით, რომ ადამიანის განვითარება იწყება დაბადების მომენტიდან და ერთ-ერთი პირველი, რაც ამ დროს უმნიშვნელოვანესია, გახლავთ მშობელთან ან აღმზრდელთან  მიჯაჭვულობა. ეს არის ემოციური ურთიერთკავშირი ბავშვსა და მასზე მზრუნველ ადამიანებს შორის, რაც ყალიბდება სიცოცხლის პირველივე დღიდან.

აქ ძალიან მნიშვნელოვანია სამყაროს, საკუთარი თავისა  და სხვა ადამიანების უსაფრთხოების ხატის შექმნა. ჩვენ ვიბადებით ძალიან მწირი რესურსით - ძირითადად, რეფლექსებითა და მოთხოვნილებებით, რაც უნდა დაკმაყოფილდეს - მცივა და უნდა ჩამაცვან, მშია და უნდა მაჭამონ. როგორ კმაყოფილდება ეს ყველაფერი, ამის მიხედვით ვიწყებ  ფიქრს: ,,მე, რომელსაც ამ საჭიროებებს მიკმაყოფილებენ, ესე იგი, კარგი ვარ; ჩემ გარშემო ადამიანები კარგები არიან და მე შემიძლია, მათ ვენდო,  თავი ვიგრძნო უსაფრთხოდ - შესაბამისად, სამყარო, რომელშიც ვიბადები, არ არის ცუდი, უსაფრთხო ადგილია, სადაც პირველ დღეებში შემიძლია, გადავრჩე.

მიჯაჭვულიბის ცნება არის უმნიშვნელოვანესი, რაზეც საერთოდ დგას წლების განმავლობაში ადამიანი. მიჯაჭვულობის ფუნქცია არ არის  მხოლოდ უსაფრთხოების განცდის შექმნა ან განვითარება, მისი უპირველესი ფუნქცია არის ბავშვის კომუნიკაციური და სოციალური განვითარება. მიჯაჭვულობა არ ყალიდება მხოლოდ ფიზიკური მოთხოვნილებების დაკმაყოფილებით. შესაძლოა, ბავშვს ყოველთვის დროულად აჭამოთ, დროულად გამოუცვალოთ, მაგრამ თუ მშობელი ამ პროცესში ემოციურად არ არის ჩართული, სანდო მიჯაჭვულობა ვერ ყალიბდება. ამ ყველაფერს სჭირდება მუდმივობა და სტრუქტურირებულობა -  ყოველთვის, როცა ვტირი, მე ყურადღებას მაქცევენ. ზოგჯერ, როცა ბავშვი ტირის. მას დააპურებენ, ზოგჯერ - ყურადღებას არ აქცევენ . ასეთ დროს მას გარემოს მიმართ უჩნდება ამბივალენტური დამოკიდებულება - ხან უსაფრთხოა სამყაროა, ხან არ არის და საკუთარი თავის მიმართ უყალიბდება განცდა - რომ ის ხან იმსახურებს ზრუნვას, ხან - არა", - ამბობს ზანდა ჩეჩელაშვილი.

წყარო: ​,,რჩევები მშობლებს"

წაიკითხეთ სრულად