Baby Bag

,,ლეგენდა იმის შესახებ, რომ ორსულობა ქალს აახალგაზრდავებს, რა თქმა უნდა, მტკნარი სიცრუეა''

,,ლეგენდა იმის შესახებ, რომ ორსულობა ქალს აახალგაზრდავებს, რა თქმა უნდა, მტკნარი სიცრუეა''

ხატია სიჭინავას და რამაზ ნოზაძის მეოთხე შვილი - მიქაელი უკვე სახლშია. ახალშობილი თავს კარგად გრძნობს. ოთხი შვილის დედა ინსტაგრამზე საკმაოდ აქტიურია და დედებისთვის საინტერესო თემებზე ხშირად წერს. ამჯერად ხატია იმ სირთულეებზე საუბრობს, რაც ორსულობას თან სდევს:

,,ლეგენდა იმის შესახებ, რომ ორსულობა ქალს აახალგაზრდავებს თუ სამუდამო სიცოცხლის ელექსირს უცოცხლებს და უკვდავების ყვავილს ჩუქნის, რა თქმა უნდა, მტკნარი სიცრუეა. ორსულობა, ნებისმიერი ასაკის ქალისთვის, პირველ რიგში, არის ორგანიზმის სტრესი. უდიდეს სიხარულთან ერთად, შენს მუცელში იზრდება და იბერება ყველა ორგანო. როგორც არ უნდა გიხდებოდეს ორსულობა, შენი ორგანოები განიცდიან სრულ შევიწროებას და ბოლოს, კუჭი გაქვს ყელთან, რაც ხშირ შემთხვევაში იწვევს საშინელ გულძმარვას, ხოლო სხვა ორგანოები საერთოდ გაუგებარ ადგილებშია მიკუჭული. მოკლედ, საპატიო სტუმარი რომ არა შენს მუცელში, რომელსაც მართლაც რომ რამდენი შეძლებია, ალბათ, ძნელი იქნებოდა ამ მდგომარეობის სილამაზე აღგექვა. საერთოდ, მე ვფიქრობ, მიზანშეწონილი და სამართლიანი იქნებოდა ერთს დედა აჩენდეს, მეორეს მამა და ასე რიგრიგობით. მოკლედ, რაც შეეხება ჩემს ბოლო ორსულობას, ყველაფერს თავისი ასაკი აქვს, მითუმეტეს, ფეხმძიმობას. ასე რომ, თუ 40 წლისთვის კიდევ მოგინდათ გაიმეოროთ ეს მდგომარეობა, მოემზადეთ ფიზიკურადაც და ფსიქოლოგიურადაც. ორსულად ვარ და მეპატიება დაივიწყეთ. წონა აკონტროლეთ ! ეცადეთ, ბევრი იმოძრაოთ. ნუ თუ კარანტინი არ მოგიწიათ. მოკლედ არ დამძიმდეთ ჩემსავით, რომ მერე დასიებულ კოჭებს რომ დახედავთ, გულმა არ გხიოთ, მოუარეთ საკუთარ თავს. თქვენს შვილებს ჯანმრთელი სჭირდებით. ახლა შეკითხვა: ვინ იყავით ორსულობის (საკეისროს) მერე შეშუპებული? (კოჭები, თითები, კისერი) და რამდენი დრო დაგჭირდათ დასაცხრობად?'' - აღნიშნავს ხატია ინსტაგრამზე. 

--insta--

შეიძლება დაინტერესდეთ

„დაბომბვის ხმაზე ინსტინქტურად მოვკიდე ბავშვს ხელი, ჟილეტში გავახვიე, მივიხუტე და ასე გადმოვხტი სამშობიაროს ფანჯრიდან,“- ქართველი დედა 2008 წლის აგვისტოს მძიმე დღეებს იხსენებს

„დაბომბვის ხმაზე ინსტინქტურად მოვკიდე ბავშვს ხელი, ჟილეტში გავახვიე, მივიხუტე და ასე გადმოვხტი სამშობიაროს ფანჯრიდან,“- ქართველი დედა 2008 წლის აგვისტოს მძიმე დღეებს იხსენებს

2008 წლის აგვისტოს ომის დროს ქართველი დედები არაერთი მძიმე განსაცდელის წინაშე აღმოჩნდნენ. ერთ-ერთი დედა, რომელსაც ომის პერიოდში უდიდეს სირთულეებთან მოუხდა შეჯახება სოფელ ერგნეთში მცხოვრები მაგული ოქროპირიძეა. ის 14 წლის წინანდელ მძიმე ამბებს ტელეკომპანია „იმედის“ გადაცემაში „იმედის დღე“ იხსენებს და ყვება, როგორ გადახტა სამშობიაროს ფანჯრიდან ახალშობილთან ერთად, როდესაც საფრთხის მოახლოება იგრძნო:

„2008 წლის 7 აგვისტოს ღამე მეყოლა მეხუთე შვილი. ზუსტად როდესაც გავაჩინე ქეთი, ის პერიოდი იყო შორ მანძილზე რომ ისროდნენ. ისეთი ხმა ჰქონდა, მთელი სამშობიარო ზანზარებდა. სამხედრო ნაწილი და გორის სამშობიარო ძალიან ახლოს არის. ფანჯრები, მინები სულ ჩამომსხვრეული იყო საავადმყოფოში. ამ ხმაზე ინსტინქტურად მოვკიდე ამ ბავშვს ხელი, ჟილეტში გავახვიე, მივიხუტე და ასე გადმოვხტი ფანჯრიდან. რამოდენიმე წელი იმ საავადმყოფოს ეზოშიც კი ვერ შევდიოდი. ქეთო, როგორც ომი, ისეთი დაუმორჩილებელია. ვიტყოდი, რომ გმირია, იმიტომ, რომ პირველმა დაამარცხა სიკვდილი თავისი დაბადებით. მშობიარობის დროს „ვაიმე დედა“ არ მითქვამს. მარტო ვლოცულობდი: „ღმერთო, ჩემი შვილები კარგად იყვნენ, ღმერთო, გადაგვარჩინე.“

მაგული ოქროპირიძის თქმით, ომმა ბავშვებზე უმძიმესი გავლენა მოახდინა და პატარებს მდგომარეობიდან გამოსვლა დიდხანს უჭირდათ:

„ჩემი შვილი, მეორე გოგო დედაჩემის გვერდით იყო, როდესაც მე ბავშვით ხელში გადმოვხტი. მთელი ორი კვირა არ ლაპარაკობდა. ხალხს რომ დაინახავდა, გზაზე ვერ გადადიოდა. ომის შემდეგ პირველად რომ შემოვედი ერგნეთში და დავინახე პირველი სახლი დამწვარი, ერთი ამოსუნთქვით დამთავრდა ყველაფერი. ჩემში ყველა ემოცია გაიყინა. პიანინო მაქვს ჩემი ასაკის. ჩექმიანი ფეხით იყო ჩაქუჩები და სიმები ჩამტვრეული, ნაფეხური ეტყობოდა ძირს დაყრილ ხატებს.“

2008 წლის 7 აგვისტოს დაბადებული ქეთევან დოჯაშვილი რუსულ ბომბდამშენებს გადაურჩა და 14 წლის წინანდელი ომის შესახებ მხოლოდ დედის მონაყოლიდან იცის.

„დედა რომ ყვება ხოლმე, მეც თვალწინ მიდგას ყველაფერი, რაც ომის დროს ხდებოდა. დედა სულ ამბობს, რომ დაიბადე, გმირი ხარ და სიკვდილს პირველი უთხარი არაო,“ - ამბობს ქეთევან დოჯაშვილი.

წყარო: ​„იმედის დღე“

წაიკითხეთ სრულად