Baby Bag

,,ნუ აიცრებით, ვისაც გეშინიათ, მაგრამ იყავით რა თქვენთვის! არაა აუცილებელი შიშის მაღალგანსწავლულობად და გმირობად წარმოჩენა! არ განგსჯით და არც დაგცინით ვა!''

,,ნუ აიცრებით, ვისაც გეშინიათ, მაგრამ იყავით რა თქვენთვის! არაა აუცილებელი შიშის მაღალგანსწავლულობად და გმირობად წარმოჩენა! არ განგსჯით და არც დაგცინით ვა!''

ვახტანგ ბოჭორიშვილის სახელობის კლინიკის გენერალური დირექტორი დავით გადელია სოციალურ ქსელში ვაქცინაციის შესახებ წერს, რომელსაც ​MomsEdu.ge უცვლელად გთავაზობთ:

,,არ ვამბობ, რომ ექიმების დაწერილი ყველაფერი, ჭეშმარიტების ბოლო ინსტანციაა! მედიცინა ძალიან რთული დარგია, აუარებელი ნიუანსით! როცა სტატუსს ვწერ, სადაც რეკომენდაციები და პროცესების ახსნაა, აუცილებლად ვაკითხებ წინასწარ ჩვენი კლინიკის სპეციალისტს, რომელიმე პროფესორს- ვნერვიულობ, რამე უზუსტობა არ დავწერო, შეცდომაში არ შევიყვანო მკითხველი.

...ჰოდა, თქვენ რა ისწავლეთ ასეთი კალენდრის მოხეული ფურცლის უკანა გვერდზე (ჩემი ახალგაზრდობის ტერმინია, ახლა ეს ფურცელი წარმატებით ჩაანაცვლა ინტერნეტის საეჭვო საიტებმა), რომ მომდგარხართ და ჭკუას ასწავლით სრულიად მსოფლიო სამედიცინო საზოგადოებას? გეშინიათ და არ იცრით? გასაგებია ბატონო! ერთი ჩემი მეგობარი და შესანიშნავი ქირურგი გავკოჭეთ, რომ ანალიზისთვის სისხლი აგვეღო ვენიდან (აუცილებლად ესაჭირებოდა, ბ ჰეპატიტის გამო, წლების წინ), ძალიან ეშინია ვენაში ნემსის, მაგრამ პარანოიალური ბოდვები კი არ დაუწყია სისხლის გამოკვლევის მავნეობაზე და არც სხვას ეუბნება "არ აიღოთო!" სრულიად მესმის ეს შიში და ვიცი, როგორც ფსიქიატრმა - თითქმის დაუძლეველია! მაგრამ ნუ მიაბავთ რაღაც იდიოტურ თეორიებს, თორემ ჩვეულებრივი ფობიიდან სხვა რამეში გადადის უკვე. 

ნუ აიცრებით, ვისაც გეშინიათ, მაგრამ იყავით რა თქვენთვის! არაა აუცილებელი შიშის მაღალგანსწავლულობად და გმირობად წარმოჩენა! არ განგსჯით და არც დაგცინით ვა!'' - აღნიშნავს დავით გადელია. 

არ დაგავიწყდეთ !!!

Momsedu.ge-მ თქვენთვის, ქალებისთვის შექმნა ახალი სივრცე, სადაც ყველაზე მცოდნე დედები იყრიან თავს. ჯგუფის დასახელებაც სწორედ ასეა - „მცოდნე დედების ჯგუფი“, რომლის საშუალებით დედები ერთმანეთს საკუთარ გამოცდილებას გაუზიარებენ. (ჯგუფში გასაწევრიანებლად ნახეთ ბმული - „მცოდნე დედების ჯგუ​ფი“)

შეიძლება დაინტერესდეთ

,,ღამე არ მეძინა ტკივილისგან, გაუსაძლისია...'' - ჟურნალისტი თეონა ცხომელიძე

,,ღამე არ მეძინა ტკივილისგან, გაუსაძლისია...'' - ჟურნალისტი თეონა ცხომელიძე
ჟურნალისტი თეონა ცხომელიძე კოვიდ დადებითია და უკვე მე-4 დღეა ვირუსს ებრძვის. გთავაზობთ მის პოსტს, რომელიც სოციალურ ქსელში გამოაქვეყნა. 

,,ღამე არ მეძინა ტკივილისგან, გაუსაძლისია. მეჩვენება რომ გრავიტაცია ჩემს სხეულზე 5-ჯერ ძლიერად მოქმედებს და ძალიან მაგრად ექაჩება სადღაც. განსაკუთრებით ფეხები და წელი ვერ უძლებს.
ცოტა მახველებს. როცა ინჰალატორია ჩართული, ყურსასმენებს ვიკეთებ, ვითომ არ მესმის. გადასხმა არ მჭირდება, ვსვამ პლაქვენილს. ყოველ დილით სისხლის აღება აუცილებელია, ექიმებთან კომუნიკაცია მინიმალური. მედდა ლალი ისევ ენერგიულად დაქრის, ან არ ეძინება ან არ იღლება?! სიცხე რომ არ გვაქვს, ისე გვაქებს, ვითომ ჩვენი თავდაუზოგავი შრომის შედეგია.
გვერდით ერთი წლის ბავშვია და ვერ ვიტან სავალდებულო პროცედურები რომ უწევს, ვერ იგებს რას ერჩიან, ბავშვები არ უნდა ხვდებოდნენ აქ!
ტელეფონი დამივარდა, რირშახის ტესტივითაა ეკრანზე უშველებელი ლაქა, ხან ღამურად აღვიქვამ, ხან გაბრაზებულ ზაზუნად (უნდა ვიკითხო ხომ მშვიდობა მაქვს), ვარაუდით ვწერ ტექსტებს.
ოთახის ერთი ბოლოდან მეორემდე 6 ნაბიჯია, ნახევარი ჩემია.
დილით 
Levan რეკავს ყავა მოგენატრებოდაო და ამომიგზავნა ნამცხვრებთან ერთად, გემო თითქოს გავიგე, მგონი ბრუნდება. ვიჯღნავლე- ლევანის ცოლი ექიმია აქ და თავზე აყრია საქმე, ამ დილით სამსახურში რომ მიდიოდა ორივე და ჩემი ყავა გაახსენდათ, კია საჯღნავლი.
აქ ზოგადად ძალიან გულჩვილი ხდები, დღეში რამდენჯერმე ვტირი გარანტირებულად. ხან მოწერილ გამამხნევებელ მესიჯებზე, ხან გარედან შემოსულ, ცოცხალი ქალაქის ხმაზე, ხან კირას კითხვაზე 'დე მალე მოხვალ თუ არა-მალე' და მე რომ უნდა ვუთხრა 'არა-მალე', ხან გაურკვევლობაზე. ვიკა ბუკიას ირინკამ მომიკითხა და ღნავილით მოვკვდი, რაღაცნაირი სევდიანი კავშირი რომ გვაქვს, მარტო ჩვენი, კორონული...
ჩემი კოვიდმეზობელი ნინო კარგადაა, თავისი კლასტერიდან დაურეკეს წეღან: '-კორონა როგორა ხარო?' იგუდებოდნენ სიცილით. მერე იმან იქედან თავისი კოვიდ მეზობელი გვაჩვენა 62 წლის ქალი, საწოლზე ყირაზე იდგა, ფეხები კედელზე შემოელაგებინა და იქნევდა - ვარჯიშობსო, ისევ ვიცინეთ.
უელბეკს ვკითხულობ, მაგრამ მინდა 'სამხრეთული სპილო' არ მქონდეს წაკითხული და ახლა, აქ ვკითხულობდე. ან გორგილაძეს ქონდეს რამე ახალი გამოცემულული. ქართული ამბები მინდა, ეს ევროპები ძალიან შორია ამ ნაცრისფერი პალატიდან.
კახელების იუმორი აქ რომ დავაფასე კი გითხარით. ნინო დგას გუშინ ფანჯარასთან, გარეთ იყურება... გამომხედა ცოტა ნაწყენმა 'დღესაც ღამდებაო' - ისევ ვუგუდებით... ასე ვიცინით, ვიდრე გაგვახსენდება რა საქმეზე ვართ აქ ორივე.''
წაიკითხეთ სრულად