Baby Bag

„მედარდებიან ჩვენი ბავშვები, მოზარდები, მათი ფსიქოსომატური მდგომარეობა... სახლებში გამოკეტილები, კოშმარული სიზმრის დასასრულის მოლოდინით ცხოვრობენ და ენატრებათ სილაღე“

„მედარდებიან ჩვენი ბავშვები, მოზარდები, მათი ფსიქოსომატური მდგომარეობა... სახლებში გამოკეტილები, კოშმარული სიზმრის დასასრულის მოლოდინით ცხოვრობენ და ენატრებათ სილაღე“

ამის შესახებ სოციალურ ქსელში პედიატრი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი ინგა მამუჩიშვილი წერს.

მედარდებიან ჩვენი ბავშვები, მოზარდები, მათი ფსიქოსომატური მდგომარეობა... ძალიან ბევრი მირეკავს სხვადასხვა პრობლემით: ფობიები, აგზნებადობა, უძილობა, ისტერიები, ეკრანმიჯაჭვულობა ნომერ პირველი პრობლემა, რაც იწვევს ინფორმაციულ, ემოციურ სტრესს და საბოლოოდ ოქსდაციური სტრესის განვითარებას!!! აღარც სიყვარული, აბა საიდან კომუნიკაციები მხოლოდ ვირტუალური, არც სხვა გრძნობები, რომელთა ატროფიაც ხდება დროთა განმავლობაში... გახსოვთ???? დაჭერობანა, დამალობანა, წრეში ბურთი. ამ თამაშების დროს რაღაცნაირად ხდებოდა გრძნობათა რეალიზება, იმას იჭერდნენ, ვინც მოწონდათ, ბურთს ესროდნენ, დასდევდნენ დაჭერობანას დროს, თმებს აწიწკნიდნენ, გმირობის ჩადენას ლამობდნენ ბიჭები, კლასში შეყვარებული გოგონას ჩადენილ დანაშაულს (მაგალითად, ყვავილის ქოთნის გატეხვა) თვითონ იბრალებდნენ, ამ გრძნობების გამოხატვის უამრავი საშუალება იყო... ახლა... ვირტუალური სამყარო... ენატრებათ მეგობრები, თვალების შემოცეცება, ნაზი შეხება... ქურთუკის საყელოს გასწორება, შოკოლადის ან წიგნის მიწოდების დროს ხელის ხელთან შეხება, რვეულის ან წიგნის წასართმევად გამოკიდება, დაჭერა და თვალებში გრძნობით ჩახედვა, სუფთა და სპეტაკი... დიახ, ეს ყველაფერი ენატრებათ ბავშვებს, ნიღაბში იმალება გრძნობები, ქვეცნობიერში ილექება ნატვრა და ოცნება... მეშინია, გრძნობათა ატროფია არ დაეწყოთ... როდესაც მშობლებს მათი ნერვული აშლილობის ამ მიზეზებს განვუმარტავ, არ უნდათ აღიარება (მშობლიური ეგოიზმი), მაგრამ დამიჯერეთ ასეა... ნუ გაგიკვირდებათ მათი აფექტურობა, წუწუნი, უხასიათობა... იგიჟეთ თქვენც ხშირად მათთან ერთად, მოუსმინეთ იმ მუსიკას, რასაც უსმენენ, გაუტოლეთ თავი, მოუყევით თქვენი თავგადასავლები, მეტად მოეფერეთ, ოღონდ თანაგრძნობის გარეშე! არასოდეს არ დაამციროთ მოზარდი, არ დაუწუნოთ არჩევანი, „არ აშაყიროთ“ (ეს მათ ყველაზე მეტად არ ესმით და აღიზიანებთ) ნუ აავსებთ შენიშვნებით! მეტი ოპტიმიზმი ხმის ტონში! მეტი იმედი! მეტი დამაჯერებლობა!!! ის, რომ მალე დამთავრდება ეს კოშმარი და ჩვეული რუტინული ყოფა დაიწყება, რომელიც მათია და ენატრებათ, მაგრამ თქვენიც მესმის ჩემო ძვირფასებო, თქვენს ნერვებსაც მოფრთხილება უნდა... თუმცა თქვენს მეხსიერებაში კარგი მომენტებიც ხომ არის, ტკბილად გასახსენებელი, ამათ ცნობიერებას კი ძალიან უჭირს, ძალიან!!! ჯერ პატარები არიან, მათ ახლა უნდათ აწყვეტა, თავისუფლება, გრძნობებთან თამაში, სპორტი, სიმღერა, სწავლა... სამწუხაროდ, სახლებში გამოკეტილები, კოშმარული სიზმრის დასასრულის მოლოდინით ცხოვრობენ და ენატრებათ სილაღე. კიდევ ერთხელ გილოცავთ, განსაკუთრებით ჩემს ბავშვებს და მოზარდებს. ჩვენ დავამარცხებთ ვირუსს და თქვენ გაგათავისუფლებთ სულიერი ტყვეობიდან, დაგიბრუნებთ ბედნიერ ბავშვობას, გპირდებით.

შეიძლება დაინტერესდეთ

„ეპილეფსიის ეს ფორმა მშობლისთვის რთულად შესამჩნევია,“- ბავშვთა ნევროლოგი გვანცა არველაძე აბსანს ეპილეფსიის შესახებ

„ეპილეფსიის ეს ფორმა მშობლისთვის რთულად შესამჩნევია,“- ბავშვთა ნევროლოგი გვანცა არველაძე აბსანს ეპილეფსიის შესახებ

ბავშვთა ნევროლოგმა გვანცა არველაძემ ეპილეფსიის საინტერესო ფორმის შესახებ ისაუბრა, რომლის შემჩნევა მშობლებს ხშირად უძნელდებათ:

„ეპილეფსიის ერთი ძალიან საინტერესო ფორმაა, რაზეც მინდა გავამახვილო ყურადღება. ეს არის აბსანს ეპილეფსია. ეს არის წამიერად, 5-10 წამის განმავლობაში ბავშვის გათიშვა. მშობელი აღწერს, რომ თითქოს მასთან არ არის ბავშვი, თითქოს მთვარეზეა. გარინდება, გაყინვა ხდება 5-10 წამის განმავლობაში, არის გაშეშება. ატიპიური აბსანსის შემთხვევაში, შესაძლოა ამას ახლდეს ქუთუთოების ხამხამი.“

​„ეს აბსანსი ძალიან რთულად შესამჩნევია მშობლისთვის. შეიძლება ის დღეში 5-10 და მეტიც გვქონდეს. წამიერი გათიშვა არის მდგომარეობა, როდესაც ბავშვი ცნობიერებას კარგავს. ეს ფაქტობრივად გულყრაა. დასანახად ეს შეიძლება არ იყოს ისეთი საშიში, მაგრამ ის დღეში შეიძლება იყოს 20-50 და მეტი, თითოეული ეს გულყრა იწვევს ტვინის დაზიანებას და განვითარების შეფერხებას, განსაკუთრებით ბავშვის ჩამოყალიბების ასაკში. როდესაც ეს რაოდენობა იმატებს, ეს მშობლისთვის თვალსაჩინოა. მშობელმა ექიმს უნდა მიმართოს და ექიმთან ერთად უნდა დაინიშნოს შესაბამისი მკურნალობა,“- აღნიშნულ საკითხზე გვანცა არველაძემ რადიო „იმედის“ ეთერში ისაუბრა.

წყარო: ​რადიო „იმედი“

წაიკითხეთ სრულად