​დღეს ჩემს მოსწავლეებს შევახსენე ორი ჭკვიანი კაცის ნათქვამი...

​დღეს ჩემს მოსწავლეებს შევახსენე ორი ჭკვიანი კაცის ნათქვამი...

დღეს ჩემს მოსწავლეებს შევახსენე ორი ჭკვიანი კაცის ნათქვამი. ერთი (სიმა ციანი) ჩინელია, მეორე (მიშელ მონტენი) - ფრანგი. პირველს (ძვ.წ.-ის 145 - 90) ჩინური ისტორიოგრაფიის მამას უწოდებენ, მეორე კი შედარებით ახალი დროის (1533-1592) დიდი ჰუმანისტი, მწერალი, პოლიტიკოსი, პედაგოგი და ფილოსოფოსია - თანამედროვე ესეს დამამკვიდრებელი.

სიმა ციანი ამბობს:

„ისტორია გრძელდება, რადგან ყოველი მიღწეული არასრულყოფილია“.

ამით ის ადასტურებს, რომ ისტორიას შესაძლოა საზრისი ჰქონდეს და არ დასრულდება, ვიდრე მას სრულად არ გამოხატავს.

მიშელ მონტენის სიტყვები ასეთია:

„რამდენიც უნდა იცოცხლოთ, მაინც ვერ შეამოკლებთ იმ დროს, რომლის განმავლობაშიც მკვდრები იქნებით“.

რა თქმა უნდა, ცხადად ირონიული ნათქვამია, მაგრამ ნათლად მიანიშნებს, რომ ადამიანმა მარადისობას შესაბამისი პატივი უნდა მიაგოს და იფიქროს საკუთარ ადგილზე მასში. ეს პირდაპირ ნიშნავს იმას, რომ, ისტორიის მსგავსად, ადამიანის ცხოვრებასაც აზრი აქვს და ამ აზრს შექმნა სჭირდება. სიტყვა „პასუხისმგებლობა„, პირველ რიგში, სწორედ ამას გამოხატავს.

ბავშვები უსმენდნენ ამ ორ დიად გარდაცვლილს და ფიქრობდნენ სიცოცხლეზე.

ამ ფიქრის გარეშე ნებისმიერი გაკვეთილი მკვდარია.

ავტორი ​ფილოლოგი გია მურღულია
„ვინმე ფიქრობს, რომ ამქვეყნად ოქრო ცოტაა და მასწავლებელი ბევრი?!“
„მასწავლებლობა არის მოსწავლეთათვის ისეთი რეალობის შექმნა, რომელიც მათ მისი არყოფნის დროსაც ასწავლის. ეს რეალობა არ არის მხოლოდ ინფორმაცია ან ინტერპრერაცია, ეს - უწინარესად - განწყობა და გემოვნებაა. გე...

შეიძლება დაინტერესდეთ

ლიტერატურის სწავლება სკოლაში უნდა გულისხმობდეს კარგი მკითხველის აღზრდას და არა პატარა ლიტერატურისმცოდნის უიღბლო და უშედეგო „გამოყვანას“

ლიტერატურის სწავლება სკოლაში უნდა გულისხმობდეს კარგი მკითხველის აღზრდას და არა პატარა ლიტერატურისმცოდნის უიღბლო და უშედეგო „გამოყვანას“
„ლიტერატურის სწავლება სკოლაში უნდა გულისხმობდეს კარგი მკითხველის აღზრდას და არა პატარა ლიტერატურისმცოდნის უიღბლო და უშედეგო „გამოყვანას“, - ამის შესახებ სოციალურ ქსელში ფილოლოგი გია მურღულია წერს. გთავაზობთ მის ნათქვამს სიტყვა-სიტყვით:

„​ერთხელაც დავწერ - იქნებ ვინმემ გაიგონოს:

ლიტერატურის სწავლება სკოლაში უნდა გულისხმობდეს კარგი მკითხველის აღზრდას და არა პატარა ლიტერატურისმცოდნის უიღბლო და უშედეგო „გამოყვანას“.
რატომ უნდა ვისახავდეთ მიზნად ზოგადსაგანმანათლებლო სივრცეში საუნივერსიტეტო განათლების ელემენტების ჩამოტანას - ვის სჭირდება ასეთი სიურელისტური ამოცანების გადაწყვეტა, მითუმეტეს, რომ ვერასდროს წყდება?

​ბავშვი სკოლაში ლიტერატურის გაკვეთილებზე უნდა მიდიოდეს ინტელექტუალური და ესთეტიკური სიამოვნების აღსაქმელად და მისაღებად და არა დაუსრულებელი განმარტებებისა და სქემების დასაზუთხად - მხატვრულ ტექსტებს არ სჭირდებათ არც პროკრუსტეს სარეცელი და არც „საბოლოო ჭეშმარიტებანი“.

​ლიტერატურის გაკვეთილი ფიქრისა და განცდის თავისუფლების გაკვეთილია - როგორც მოსწავლის, ისე მასწავლებლისთვისაც და არა სტანდარტიზებული იდეების უაპელაციო კულტივირება და ჩანერგვა პედაგოგისა თუ ბავშვის ცნობიერებაში, რისი ძალდატანებითი თავსმოხვევის (ერთადერთობის ნიშნით!) დაუსრულებელ მცდელობასაც ახლა ვხედავთ საქართველოს სკოლებში.

​სახელმძღვანელოებში არ უნდა იყოს ამოსახევი ფურცლები, როგორც კარგად არის მინიშნებული შესანიშნავ ფილმში „მკვდარი პოეტების საზოგადოება“. სასწავლო წიგნების შეფასების დღეს დამკვიდრებული „სისტემის“ პირობებში კი შესაძლოა ისეთი „სახელმძღვანელოები“ შეიქმნას, რომლებშიც ბევრი ფურცელი ამოსახევი იქნება.

​ბრმა უნდა იყო, რომ ვერ ხედავდე, რა სავალალო შედეგთან მიგვიყვანა ქართულ სკოლაში ჰუმანიტარული განათლების სფეროში არამართებული „პრინციპების“ დამკვიდრების დაუსრულებელმა და უდღეურმა „ექსპერიმენტებმა“, რომლებსაც ამ საქმისთვის სრულიად შეუფერებელი და კატეგორიულად უინტერესო ადამიანები ატარებენ - ისინი საკუთარი ცნობიერების კლიშეებს ავრცელებენ მხოლოდ.

​კარგად დაიმახსოვრეთ, რომ ეგ თქვენი ე.წ. „მატრიცები“, რომლებითაც ყველას თავი მოაბეზრეთ, ბავშვის მიერ ლიტერატურის აღქმის სიკვდილია - სასკოლო ეტაპზე ის სიამოვნებასა და სიხარულს ეძებს და არა ყალბ „მეცნიერებას“. არც მასწავლებლებს სჭირდებათ ლიტერატურის სწავლების ერთადერთი „სწორი პრინციპის“ ყოველდღიური დამხობა თავზე - სწავლებაც შემოქმედების თავისუფლებაა და ამიტომ.

​დავაცადოთ ბავშვებს, რომ შეიყვარონ და არა შეიძულონ კარგი ლიტერატურა - ის ამას იმსახურებს,“ - წერს გია მურღულია.

წაიკითხეთ სრულად