ყველაზე ცუდი რამ, რაც შეიძლება მშობლებმა თავიანთ ქალიშვილს გაუკეთონ, მისი „კარგ გოგოდ“ აღზრდაა

ყველაზე ცუდი რამ, რაც შეიძლება მშობლებმა თავიანთ ქალიშვილს გაუკეთონ, მისი „კარგ გოგოდ“ აღზრდაა

ყველაზე ცუდი რამ, რაც შეიძლება მშობლებმა თავიანთ ქალიშვილს გაუკეთონ, მისი „კარგ გოგოდ“ აღზრდაა. მე არ ვსაუბრობ წესიერ, ჭკვიან და პასუხისმგებლიან გოგონებზე. „კარგ გოგოობაში“ იგულისხმება სხვა ადამიანების შეფასებებზე ყურადღების გამახვილების ჩვევა, ეს იგივეა, რაც ყველასთვის კომფორტულ ადამიანად ყოფნა. ეს ტვირთი გაუსაძლისი ხდება, რომელსაც ბევრი მთელი ცხოვრების მანძილზე ვეღარ იშორებს.

„კარგი გოგონები“ ძალიან უყვართ ზრდასრულებს, საბავშვო ბაღის აღმზრდელებს, მშობლებს, დაწყებითი კლასის მასწავლებლებს. „კარგ გოგოს“ ეტყვი, რომ ფაფა ან წვნიანი ბოლომდე მიირთვას და ისიც ბოლომდე მიირთმევს, იხრჩობა, მაგრამ მხოლოდ იმიტომ, რომ უფროსები არ გაანაწყენოს, ის ამას გააკეთებს. ზრდასრულ ასაკში კი ვეღარ იგებენ, რატომ აქვთ მათ ჭარბი წონა და საჭიროზე მეტი საკვების მიღების ჩვევა. ის საკუთარ სხეულს არ უსმენს, მას ეს არ უსწავლია. „კარგი გოგო“ მიჩვეულია მასწავლებლის თვალებში ყურებას: „უკვე დავნაყრდი თუ ჯერ კიდევ არა?“

კარგი გოგო უფროსებს უხეშად არ ესაუბრება, ის მათ თანასწორივით არ ელაპარაკება, მხოლოდ იღიმის, ემორჩილება და ეთანხმება. როდესაც 14-15 წლის ასაკში მას ზრდასრული ასაკის მამაკაცი ეხუტება, გოგონა მას ვერ ეპასუხება, რადგან ამის უნარი არ აქვს. ის ამ საშინელებას იტანს და მეტსაც აიტანს იქ, სადაც უნდა თქვას: „სწრაფად მომაშორე ხელები!“

კარგი გოგო მხოლოდ ხუთიანებზე სწავლობს, ოთხიანი მისთვის ტრაგედიაა. სწავლის წლების განმავლობაში ის სხვების შეფასებებით ხელმძღვანელობს და ნერვული მოლოდინით ცხოვრებას აგრძელებს: „როგორ მაფასებენ? რას ამბობენ ჩემზე? ყველა ფიქრობს, რომ კარგი ვარ?“ გოგონას სკოლის მსგავსად, სამყაროსგანაც ხუთიანების დამსახურება სურს, მაგრამ ზრდასრულთა სამყარო განსხვავებულად არის მოწყობილი. ის ქებაში ძალიან ძუნწია. გოგონა იტანჯება და დამამშვიდებლებს ან რაიმე უფრო ძლიერ საშუალებებს სვამს.

„კარგი გოგო“ ცდილობს სხვებისთვის კომფორტული იყოს, ზრუნავს, თავს სწირავს, მაგრამ მის მსხვერპს არამხოლოდ არ აფასებენ, სისუსტედაც თვლიან და უყოყმანოდ იყენებენ. მსხვერპლის იდეალებით აღზრდილი რამდენი „კარგი გოგო“ ხდება უსაქმური და პარაზიტი კაცის მეუღლე.

„კარგ გოგოს“ მოთმინება აქვს ნასწავლი. ის იმდენად ეჩვევა მოთმენას, რომ ეს მისი მეორე ბუნება ხდება. ის ტანჯვას პოულობს იქაც კი, სადაც ის არ არის. „კარგი გოგო“ წლების განმავლობაში ახალ სავარძელსაც არ იყიდის, ვერ ამჩნევს როგორ ტკივა არასასიამოვნო საწოლისგან წელი და ზურგი. ის შეჩვეულია ტანჯვას, როგორც აუცილებლობას.

კარგი შვილების ყოფნა უფროსებისთვის ძალიან კომფორტულია. კარგი ბავშვები, როგორც ფანჯრის რაფაზე დაწყობილი ქოთნის ყვავილები, თვალს ახარებენ, მაგრამ იყო „კარგი“ ამ ცხოვრებაში, სამწუხაროდ, ძალიან ცუდია. „სიკარგის“ მოსაშორებლად შემდგომში დიდი დრო და ძალისხმევაა საჭირო. უმჯობესია, თუ ბავშვები არ იქნებიან კომოფრტულები, მაგრამ იქნებიან მამაცები, რომლებიც საკუთარი თავის დაცვას შეძლებენ, ეცოდინებათ საკუთარი სურვილები, საჭიროებები და საზღვრები. დაე, მიეჩვიონ საკუთარი თავის შეფასებას მასწავლებლების თვალებში ყურების ნაცვლად. დაე, ნუ იქნებიან „კარგები,“ მაგრამ იყვნენ ბედნიერები...

ავტორი: მორენა მორანა

წყარო: ​fit4brain.com


თუ მშობელი ხარ, გაწევრიანდი Baby​ Bag-ის ჯგუფში და დაელოდე შენთვის საჭირო სიახლეებს

შეიძლება დაინტერესდეთ

„მწვავე რესპირატორული ვირუსული ინფექციების პოტენციურმა რისკმა თქვენი ცხოვრება პრინციპულად არ უნდა შეცვალოს,” - ევგენი კომაროვსკი

„მწვავე რესპირატორული ვირუსული ინფექციების პოტენციურმა რისკმა თქვენი ცხოვრება პრინციპულად არ უნდა შეცვალოს,” - ევგენი კომაროვსკი

ევგენი კომაროვსკი სოციალურ ქსელში ვირუსული ინფექციებით ბავშვის დაინფიცირების შიშით შეპყრობილ მშობლებს გამოეხმაურა და ურჩია პანიკას ზედმეტად არ აყვნენ:

„ღრმად ვარ დარწმუნებული იმაში, რომ მწვავე რესპირატორული ვირუსული ინფექციების პათოგენთა დიდი ნაწილი ადამიანის ორგანიზმისთვის არანაირ რეალურ საფრთხეს არ წარმოადგენს, თუ დედამ მათზე რეაგირების წესები იცის: თუ დედამ იცის, რომ ბავშვს ნორმალურად უნდა ეცვას, რომ ოთახში საკმარისი ტენიანობა და სიგრილე უნდა იყოს, რომ საჭიროა ბევრი სითხის მიღება და ბავშვისთვის არანაირი განსაკუთრებული წამლის მიცემა საჭირო არ არის, ასევე თუ დედამ იცის, როგორ დაეხმაროს ბავშვის ორგანიზმს ტემპერატურის მატებისას, როგორ გამოურეცხოს ბავშვს ცხვირი მარილიანი ხსნარებით.

მწვავე რესპირატორული ვირუსული ინფექციების პოტენციურმა რისკმა თქვენი ცხოვრება პრინციპულად არ უნდა შეცვალოს, უფრო მეტიც გავლენა არ უნდა მოახდინოს ნათესავებთან თქვენს ურთიერთობაზე. დაახლოებით წარმომიდგენია კონფლიქტისა და უკმაყოფილების დონე, როდესაც ქალაქში შვილთან და შვილიშვილთან ჩასულ ბებიას რძალი ეუბნება: „ნუ მოხვალ ჩვენთან სახლში, შეიძლება დავინფიცირდეთ!“ მეჩვენება, რომ ამგვარი განცხადების გამო კონფლიქტებისა და წყენის რისკი ვირუსით გამოწვეულ გართულებებზე ბევრად მაღალია.

კატეგორიულად გირჩევთ, რომ ვითარება არ დაძაბოთ. ვირუსული ინფექციების პროფილაქტიკის წესები შეისწავლეთ, გაეცანით ვირუსის დროს ბავშვის დახმარების წესებს. ბავშვს ასწავლეთ,როგორ დაარწმუნოს სტუმრად მოსული ბებია, რომ გამუდმებით ბინაში არ უნდა იჯდეს, შვილიშვილთან ერთად ისეირნოს და ქალაქი დაათვალიეროს,“ - წერს ევგენი კომაროვსკი.

​წყარო

წაიკითხეთ სრულად