Baby Bag

„ბავშვი ინიციატივას რომ გამოიჩენს, „შენ ეს არ შეგიძლია, ეს არ მომწონს, არ ვარგა,“ არ შეიძლება ამ დროს ამის თქმა,“ - ფსიქოლოგი ნანა ჩაჩუა

„ბავშვი ინიციატივას რომ გამოიჩენს, „შენ ეს არ შეგიძლია, ეს არ მომწონს, არ ვარგა,“ არ შეიძლება ამ დროს ამის თქმა,“ - ფსიქოლოგი ნანა ჩაჩუა

ფსიქოლოგმა ნანა ჩაჩუამ სტაბილური თვითშეფასების ჩამოყალიბების მნიშვნელობაზე ისაუბრა და მშობლებს საინტერესო რჩევები მისცა:

„როდესაც ჩვენ თვითშეფასების შესახებ ვსაუბრობთ, უნდა ვთქვათ, რომ თვითშეფასება თუ სტაბილურია, ეს არის მნიშვნელოვანი. ამ შემთხვევაში თვითშეფასება არ არის დამოკიდებული გარე ფაქტორებზე. როდესაც ჩემი შესაძლებლობების შესახებ თვითონვე გამაჩნია ცოდნა და მის მიმართ დამოკიდებულება არ მიქმნის პრობლემას. ადამიანის თვითშეფასება, რა თქმა უნდა, ოდნავ მეტი უნდა იყოს, რომ სტიმული იყოს, რათა კიდევ უფრო მაღლა წარვმართო ჩემი შესაძლებლობების განვითარება.“

ნანა ჩაჩუას თქმით, მშობლებმა ბავშვის თვითშეფასებაზე ზრუნვა დაბადებიდან უნდა დაიწყონ:

„ბავშვის თვითშეფასებაზე ზრუნვა დაბადებიდანვე უნდა დავიწყოთ. ამ დამოკიდებულებით უნდა ვზრდიდეთ ჩვენს შვილებს. 10-11 წლამდე ბავშვი გადის კლიშეს ეტაპს. ის შეფასებებს იღებს მშობლებისგან, ოჯახის წევრებისგან. როდესაც ეს შეფასებები ადეკვატურია, ბავშვს ეუბნებიან: „რა კარგად შეგიძლია, ყოჩაღ! შენ ამას შეძლებ!“ რაღაც თუ ვერ გამოსდის: „არაუშავს, რთულია, შენ შეძლებ ამას. დაგეხმარები!“ ასეთი თანადგომა ბავშვთან მიმართებაში მის თვითშეფასებას მაღლა აწევს. 2-3 წლის ასაკში ბავშვი რომ ცდილობს კოვზს ხელი მოჰკიდოს, ჩამოეთხვრება კიდეც საჭმელი, თუ დაეხმარები ამ დროს, ავტონომიურობის ეტაპი წარმატებულად გადაივლის. ეს არის თვითშეფასების ერთ-ერთი ძირითადი და მნიშვნელოვანი ეტაპი.“

„3-6 წლამდე ინიციატივის ეტაპი დგება. ბავშვი ინიციატივას რომ გამოიჩენს, „შენ ეს არ შეგიძლია, ეს არ მომწონს, არ ვარგა,“ არ შეიძლება ამ დროს ამის თქმა. მერე ბავშვმა უნდა გადააჭარბოს, გაზარდოს თავისი თვითშეფასება ან პირიქით, დაკნინდეს და აბსოლუტურად დაირცხვინოს. 6-12 წლამდე ასაკის ბავშვებთან არის შრომისმოყვარეობა, ისინი სკოლაში იწყებენ სიარულს, თვითორგანიზებას ეყრება საფუძველი. ბავშვს უნდა ვასწავლოთ, რომ წინა დღით სასკოლოდ მოამზადოს ყველაფერი, ჩასაცმელი, სასწავალო ნივთები, გაკვეთილები, თადარიგი დაიჭიროს მეორე დღისთვის. თუ ამას ვერ მოვახერხებთ, რომ ბავშვს ეს ვასწავლოთ, მას არასრულფასოვნების კომპლექსები და განცდები ჩამოუყალიბდება,“- აღნიშნულ საკითხზე ნანა ჩაჩუამ რადიო „იმედის“ ეთერში ისაუბრა.

წყარო:​ რადიო „იმედი“

შეიძლება დაინტერესდეთ

სწორია თუ არა მიდგომა: „ბავშვი იტირებს და თავისით დაიძინებს?“ - ფსიქოლოგი მზიკო დალაქიშვილი

სწორია თუ არა მიდგომა: „ბავშვი იტირებს და თავისით დაიძინებს?“ - ფსიქოლოგი მზიკო დალაქიშვილი

ფსიქოლოგმა მზიკო დალაქიშვილმა ბავშვის მშობლებთან ერთად ან ხელში დაძინების ჩვევაზე ისაუბრა:

„ხშირად რა გვემართება მშობლებს, დედებს, მათ შორის, მეც, ჩვენ თვითონვე გვიჭირს ბავშვთან განშორება. ესეც გასამიჯნია. ხშირად პატარებს ვაბრალებთ, რომ სულ ჩემთან წევს. ჩვენ არ გვინდა, რომ ჩვენთან იწვეს? ეს კითხვა არის ძალიან მნიშვნელოვანი. ეს შეცდომა არ არის, იმიტომ, რომ დედა და შვილი ძალიან სიმბიოზში არიან ერთმანეთთან. თუ დედა მშვიდი და კმაყოფილია, ბავშვიც გაცილებით კარგად არის.“

მზიკო დალაქიშვილის თქმით, ბავშვისთვის მშობელთან სხეულებრივი შეხება ძალიან მნიშვნელოვანია:

„ბავშვისთვის სხეულებრივი შეხება ძალიან მნიშვნელოვანია. ვიცით, რომ მათ ბევრი რამ აწუხებთ. შეიძლება კბილები ამოსდით, მუცელი სტკივათ. ყოველი მისი წამოტირება ნიშანია, რომ „დამეხმარე.“ როდესაც ბავშვს ვეფერებით, ვეხუტებით, ძალიან იცვლება პროცესები ბავშვის თავის ტვინში. ეს არის აუცილებელიც კი. ამით ჩვენ მას არ ვაფუჭებთ, პირიქით, ვეხმარებით, რომ თვითრეგულაცია ნელ-ნელა შეძლოს.“

„არსებობენ ფსიქოლოგები, რომლებიც ამბობენ: „ბავშვი იტირებს და თავისით დაიძინებს, მიეჩვევა.“ ჩემი აზრია, რომ ამ დროს ბავშვში ეს უკმაყოფილება სადღაც გროვდება, გადადის ხასიათში. ბავშვი როდესაც ტირის და ჩვენ ამას არ ვისმენთ, ეს აუცილებლად რაღაცაზე აისახება. მე არ მომეწონებოდა ასე რომ მომქცეოდნენ, არც ჩემს შვილს მოვექეცი ასე და არც თქვენ გირჩევთ,“- აღნიშნლ საკითხზე მზიკო დალაქიშვილმა ტელეკომპანია „იმედის“ გადაცემაში „იმედის დღე“ ისაუბრა.

წყარო: ​„იმედის დღე“

წაიკითხეთ სრულად